سیاست های فقرزدایی در کلام معصومین علیهم السلام صفحه 98

پرداختن به امور غیر واقعی ندارد. به طور کلی، آدمی هنگام رخ دادن حادثه ای، یا از آن خشنود می شود یا ناخشنود. در هر دو صورت، زهد اسلامی، انسان را سامان می دهد، به گونه ای که وی احساس رضایت می کند و از تعادلی که همانا شکر نعمت های الهی است، خارج نمی شود. در صورت تهی دستی و فقر نیز فرد را از گرفتار شدن به رفتارهای ناپسند باز می دارد.

در روایت می خوانیم وقتی فرزند عثمان بن مظعون از دنیا رفت، وی بسیار غمگین شد تا آن جا که خانه اش را مسجد قرار داد و مشغول عبادت شد (و کارهای دیگر جز عبادت را ترک کرد). هنگامی که این خبر به رسول خدا صلی الله علیه و آله رسید، او را فراخواند و فرمود:

یا عثمان! اِنَّ اللّهَ تبارکَ و تعالی لَمْ یَکْتب عَلَیْنَا الرُّهْبانیَّهَ، اِنَّما رُهْبَانِیَّهَ اُمَّتی الْجَهادُ فی سَبیلِ اللّهِ.(1)

ای عثمان! خداوند متعال، رهبانیت را برای امت من مقرر نداشته است. رهبانیت امت من، جهاد در راه خدا است.

7. بی تدبیری در اداره زندگی

7. بی تدبیری در اداره زندگی

در روایت معصومین علیهم السلام ، بی تدبیری در اداره زندگی از جمله عوامل فقر و تهی دستی به شمار آمده است. برای نمونه، امیرالمؤمنین علی علیه السلام دراین باره می فرماید:

سُوءُ التَدْبیرِ مِفتاحُ الفَقْرِ.(2)

تدبیر بد (در اداره زندگی) کلید فقر و تهی دستی است.

سُوءُ التَّدْبیرِ سَبَبُ التَّدْمِیرِ.(3)

1- بحار الانوار، ج 70، ص 114، باب نهی از رهبانیت، ح 1.
2- غرر الحکم و دررالکلم، ج 1، ص 433، فصل 39، ح 23.
3- غرر الحکم و دررالکلم، ج 1، ص 433، فصل 39، ح 22.