ایضاح الکفایه: درسهای متن کفایه الاصول حضرت آیه الله فاضل لنکرانی جلد 6 صفحه 3

بسم اللّه الرحمن الرحیم

الحادی عشر: لا إشکال فی الاستصحاب فیما کان الشک فی أصل تحقق حکم أو موضوع [1].

و اما إذا کان الشک فی تقدمه و تأخره بعد القطع بتحققه و حدوثه فی زمان (1):

[ادامه مقصد هفتم]

[ادامه استصحاب]

[ادامه تنبیهات استصحاب]

تنبیه یازدهم اصالت تأخر حادث

اشاره

[1]- قبلا متذکر می شویم که: اگر در اصل حدوث یک حادث تردید نمائیم- خواه حکم(2) باشد یا موضوع ذی حکم(3)- مسلما استصحاب عدم تحقق حادث جریان پیدا می کند به عبارت دیگر: در دوران امر، بین حدوث و عدم حدوث، استصحاب عدم، جاری می شود(4).

1- کالشک فی حیوه زید یوم الخمیس بعد القطع بموته یوم الجمعه او الشک فی وجوب شی ء کذلک او حرمته کذلک ففیه تفصیل فانه اما ان یکون التقدم و التأخر ملحوظا بالاضافه الی اجزاء الزمان و اما ان یکون ملحوظا بالاضافه الی حادث آخر علم بحدوثه ایضا مع الشک فی تقدم ذاک الحادث علیه و تأخره عنه. ر. ک: شرح کفایه الاصول مرحوم حاج شیخ عبد الحسین رشتی 2/ 278.

2- کالشک فی طهاره شی ء بعد العلم بنجاسته، کما اذا شک فی طهاره ثوبه بدون العصر مثلا ....

3- کالشک فی موت غائب و غیره من الموضوعات ذوات الاحکام الشرعیه فانه لا اشکال فی استصحاب عدم تحققه و ترتیب آثار حیاته من وجوب الانفاق علی زوجته و حرمه تقسیم امواله و غیرهما من احکام الحیاه]. ر. ک: منتهی الدرایه 7/ 593.

4- فیستصحب العدم الازلی. ر. ک: حقائق الاصول 2/ 496