متن،ترجمه و شرح کامل رسائل شیخ انصاری به روش پرسش و پاسخ جلد 1 صفحه 257

و منها: اقتداء الغیر بهما فی صلاه او صلاتین:

فان قلنا بانّ عدم جواز الاقتداء من احکام الجنابه الواقعیّه کان الاقتداء بهما فی صلاه واحده موجبا للعلم التفصیلیّ ببطلان الصلاه، و الاقتداء بهما فی صلاتین من قبیل ارتکاب الاناءین، و الاقتداء باحدهما فی صلاه واحده کارتکاب احد الاناءین.

و ان قلنا: انّه یکفی فی جواز الاقتداء عدم جنابه الشّخص فی حکم نفسه صحّ الاقتداء فی صلاه فضلا عن صلاتین، لانّهما طاهران بالنسبه الی حکم الاقتداء.

و الاقوی هو الاوّل، لانّ الحدث مانع واقعیّ لا علمیّ. نعم، لا اشکال فی استیجارهما لکنس المسجد فضلا عن استیجار احدهما، لانّ صحّه الاستیجار تابعه لاباحه الدخول لهما لا للطهاره الواقعیّه، و المفروض اباحته لهما.

و قس علی ما ذکرنا جمیع ما یرد علیک، ممیّزا بین الاحکام المتعلّقه بالجنب من حیث الحدث الواقعیّ و بین الاحکام المتعلّقه بالجنب من حیث انّه مانع ظاهریّ للشخص المتّصف به.

ترجمه:

(فرع دوم) و از جمله فروع مسئله در اینجا، اقتداء فرد سوّمی است در یک نماز یا دو نماز به این دو

اشاره

(واجدی المنی) پس اگر قائل شویم به اینکه عدم جواز اقتداء به جنب، از احکام جنابت واقعی است (و لو به حسب ظاهر امام پاک باشد)، اقتداء به هر دو نفر در یک نماز، موجب علم تفصیلی به بطلان نماز است.

و اقتداء به آن دو نفر، در دو نماز (ظهر را به یکی، عصر را به دیگری) از قبیل تناول از دو ظرف است و اقتداء به یکی از آن دو در یک نماز حکمش مثل ارتکاب یکی از دو ظرف مشتبه است.

و اگر قائل شویم که عدم جواز اقتداء به جنب، از احکام جنابت ظاهری است، یعنی: به جنبی که ظاهرا به جنابتش علم داریم اقتداء ممنوع است، لکن به شخصی که در حکم خود محکوم به طهارت است می توان اقتداء نمود. پس شخص سوّم می تواند به هر دو اقتداء کند چه رسد در دو نماز زیرا هر دوی این ها محکوم به طهارت اند.

(مختار شیخ)

و قول قوی تر همان قول اول (که گفت: عدم جواز اقتداء از احکام جنابت واقعی می باشد) است؛ زیرا حدث مانع واقعی است نه علمی (چون که علم و جهل در واقعیات و آثار وضعی آنها دخالتی ندارند)