- مقدّمه مؤلّف: 1
- اشاره 1
- اقسام مکلّف نسبت به حکم شرعی 7
- مقصد اول: قطع و احکام آن 14
- اشاره 14
- (فرق بین قطع طریقی و قطع موضوعی) 23
- خاصیت قطع طریقی و قطع موضوعی 32
- اشاره 42
- تنبیه اوّل [قاطع در عمل به قطعش به بیشتر از ادله ای که اثبات کننده احکام مقطوعش هستند نیازی ندارد] 42
- (تنبیهات مبحث قطع) 42
- مناقشه شیخ در ادلّه قائلین به حرمت تجرّی 49
- تأییدی بر تفاوت عصیان با تجرّی 55
- (انتقاد شیخ به کلام صاحب فصول) 64
- اشاره 64
- تحقیق شیخ 74
- جمع میان دو دسته اخبار 78
- بیان شهید اوّل در قواعد 84
- (بیان اخباریها در عدم حجیّت قطع) 88
- اشاره 88
- دوم: [آیا قطع حاصل از مقدّمات عقلیّه حجّت است یا نه؟] 88
- (کلام محدث استرآبادی در فوائد مدنیّه) 92
- اشاره 92
- ادامه گفتار استرآبادی 96
- (بیان شیخ پیرامون جزم و قطع) 102
- (بیان محدث بحرانی) 103
- اشاره 103
- (اشکالات شیخ به گفتار محدّث بحرانی) 109
- توجیه نظر اخباریها توسط شیخ 114
- اشاره 114
- (پاسخ شیخ از توجیهی که ذکر شد) 118
- اشاره 127
- [نظر شیخ پیرامون اخبار مذکور] 127
- (استدراک و انصاف) 127
- اشاره 134
- انتقاد شیخ به کاشف الغطاء 134
- تنبیه سوم (کلام در قطع قطّاع و انتقادات شیخ به بیان کاشف الغطاء) 134
- اشاره 136
- نقد شیخ به صاحب فصول 136
- توجیه صاحب فصول 136
- تنبیه چهارم (سخن در علم اجمالی) 145
- اشاره 145
- ( [مقام دوم] کلام در کفایت علم اجمالی نسبت به مقام امتثال) 148
- اشاره 148
- (دعوی و دفع آن) 148
- (عدم جواز احتیاط در عبادات) 148
- بحث پیرامون ظنّ تفصیلی 156
- دوران امر میان احتیاطی که متوقف بر تکرار و عمل به ظنّ تفصیلی 158
- (دوران امر میان عمل به ظنّ خاص و عمل به علم اجمالی) 166
- (سخن شیخ در صور علم اجمالی) 178
- مقام اول کفایت علم اجمالی در اثبات تکلیف همچون علم تفصیلی است 178
- اشاره 178
- بیان دو مقدّمه 180
- (موارد موهم خلاف) 186
- (مورد دیگر) 188
- (استشهاد) 188
- (مورد دیگر) 189
- (بیان شیخ در مخالفت با حکم معلوم بالاجمال) 198
- (سخن شیخ در مخالفت با حکم معلوم بالاجمال) 203
- حکم مخالفت التزامیّه 208
- اشاره 211
- (تحقیق شیخ) 213
- اشاره 223
- استدراک 230
- (انصاف) 230
- (حکم مخالفت عملیّه) 236
- اشاره 236
- (جواب) 237
- (سخن در اشتباه حکم به اعتبار شخص مکلّف) 251
- (سخن در حکم موضوع مردّد میان دو شخص) 251
- (برخی از فروع مسئله اشتباه موضوع) 252
- (مختار شیخ) 257
- اشاره 257
- اشاره 261
- استدراک شیخ 265
- اما حکم ستر خنثی در نماز 265
- (حکم جهر و اخفات در نماز خنثی) 266
- (حکم معامله غیر با خنثی) 271
و لکن ما نسبت به خنثی شک داریم که آیا از تحت آن عموم خارج شده یا نه؟
در اینجا به اصاله العموم تمسک کرده می گوییم: غض نظر از خنثی بر مردان واجب است.
* پس مراد شیخ از اصطلاح (فتأمّل) چیست؟
ج: وجه تأمل اینست که، مخصّص در آیه شریفه از نظر مصداق مشکوک است و معلوم نیست که آیا خنثی از تحت کلّی افرد خارج است یا داخل در افراد است. و لذا در شبهات مصداقیّه دلیل خاص تمسک به اصاله العموم درست نیست. در نتیجه می توان گفت: برای حکم به عدم جواز نگاه به خنثی نمی توان به عموم آیه تمسک نمود.
* بیان مطلب فوق چگونه است؟
ج: بدین گونه است که:
قبل از تخصیص، عام ظهور در عموم دارد و شامل خناثی هم می شود، لکن بعد از تخصیص عام، مخصّص در ما عدا الخاص ظهور پیدا می کند.
در نتیجه:
نسبت به مواردی که داخل در خاص اند به دلیل مخصّص عمل می شود.
و نسبت به مواردی که داخل در عام اند به عام عمل می شود.
و نسبت به فرد مشکوک نه به عام تمسّک می شود و نه بر خاص، پس لازم است احتیاط کرده و به خنثی نگاه نکنند.
* در رابطه با امر تناکح خنثی چه مباحثی مطرح است؟
ج: دو بحث مطرح است، از جمله اینکه:
1- آیا خنثی می تواند زن اختیار کند یا نه؟
2- آیا خنثی می تواند شوهر اختیار کند یا نه؟
* پاسخ شیخ به سؤال اول چیست؟
ج: اینست که: خنثی حق ندارد که زن اختیار کند
* چرا شیخ مدعی است که خنثی نمی تواند زن اختیار کند؟
ج: به دو دلیل:
1- خنثی شک دارد که آیا مذکر است تا اینکه بتواند زن اختیار کند یا نه؟
لذا، اصل عدم ذکوریت اجرا می کند.
* اگر اشکال شود که این اصل معارض است با اصل عدم انوثیت و در اثر این تعارض تساقط می کنند و لذا جای تمسک به این اصل نیست چه پاسخ می دهید؟