متن،ترجمه و شرح کامل رسائل شیخ انصاری به روش پرسش و پاسخ جلد 3 صفحه 117

صفحه 117

تشریح المسائل

* حاصل وجه اوّل در اثبات ابتناء اجماع ابن ادریس بر حدس چیست؟

این است که: وقتی فردی خبر و حدیثی را ذکر نمود، نفس این ذکر دلالت دارد بر اینکه ذاکر به آن نیز عمل می کند و این حدسی است که ابن ادریس زده است.

* آیا وجه مذکور در ادعای قطع به چنین اجماعی کافی است؟

اگرچه غالبا ذاکر خبر، خود به خبر عمل می کند و لکن این مقدار در حصول قطع کافی نیست. زیرا چه بسیار ذاکرینی بوده اند که از عمل به خبری که ذکر نموده اند تخلف نموده و به آن عمل نکرده اند.

* اشتباه ابن ادریس در وجه اول در کجاست؟

در اینجاست که چون دیده اکثریت علمای قم و افراد سابق الذکر، روایات مضایقه را در کتب خود ذکر نموده اند، حدس زده است که به محتوا و مضمون آنها نیز متعبّد بوده و براساس آنها فتوی داده اند.

* در چه صورتی می توان نفس ذکر را دلیل بر عمل به آنها قرار داده و فتوای به مضمونشان را به ناقلین آنها نسبت داد؟

در صورتی که:

دلالت اخبار مذکوره بر وجوب مضایقه از نظر این ذاکرین و ناقلین تمام و حتمی باشد، چرا که احتمال این هست که ایشان به واسطه قرائن خارجیه از این اخبار، استحباب را استفاده کرده باشد و نه وجوب.

* حاصل مطلب در وجه دوم چیست؟

این است که:

چون از نظر ابن ادریس، اخبار یاد شده بر وجوب مضایقه دلالت دارد حدس زده است که از نظر ناقلین و ذاکرین نیز این اخبار دلالت بر وجوب مضایقه دارند و لذا به ایشان نسبت فتوی به وجوب مضایقه داده است.

* در چه صورتی در وجه سوم می توان فتوی به اخبار مضایقه را به ذاکرین نسبت داد؟

در صورتی که رواه و ناقلین روایات مذکور از نظر ذاکرین موثوق به و مورد اطمینان باشند، چرا که صرف اطمینان ابن ادریس به رواه اخبار مذکور کافی نمی باشد و دلالت ندارد بر اینکه از نظر ذاکرین هم موثق هستند.

علاوه بر اینکه: عمل به خبر واحد از نظر ابن ادریس فاقد حجیت می باشد هرچند رواتش ثقه و دارای عدالت باشند.

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه