متن،ترجمه و شرح کامل رسائل شیخ انصاری به روش پرسش و پاسخ جلد 3 صفحه 213

3- احتمال دارد حجیت خبر واحد تعبدی محض باشد، بدین معنا که دلیل گفته عمل کنید، ما هم عمل می کنیم.

یعنی: مناط تعبد است و سؤال از مناط نمی شود، و حال وقتی مناط تعبدی شد تابع نص است و ما نسبت به خبر دلیل خاص داریم و لذا از آن متابعت می کنیم، لکن نسبت به شهرت دلیل خاص نداریم.

و لذا براساس این احتمال نیز استدلال آنها ناتمام است. پس اولویتی در کار نیست تا بتوان حکم خبر را به شهرت سرایت داد.

* سومین اشکال شیخ بر استدلال مذکور چیست؟

این است که: شما نام این استدلال را مفهوم موافقت گذاشتید و حال آنکه اولویت ظنیه را نمی توان مفهوم موافقت خواند، چرا که مفهوم موافقت در اصطلاح عبارت است از:

دلیل لفظی که بتوان حکم فرع و مقیس را به نحو اولویت از آن استفاده نمود، همان طور که حرمت فحش دادن و کتک زدن را می توان از نفس آیه شریفه (فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ) استفاده نمود.

و حال آنکه: اولویت ظنیه دلیل لفظی نیست تا دلالتش بر حجیت شهرت، سبب آن باشد که بتوان نام آن را مفهوم اولویت قرار داد.

* عبارت اخرای مطلب فوق چیست؟

این است که: مفهوم موافقت استفاده حکم فرع است از ظاهر دلیل لفظی.

یعنی: خود کلام به ظهور لفظیه و به دلالت التزامیه لفظیه (با لزوم بین بالمعنی الاخص) دلالت بر حکم فرع دارد چه این ظهور، منطوقی و چه مفهومی باشد و مفهومی هم چه مفهوم مخالفت و یا مفهوم موافقت باشد.

درحالی که: قیاس اولویت ظنیه، استفاده حکم فرع است از اصل، آن هم به توسط تنقیح مناط، آن هم ظنی و نه قطعی.

حال: ما نحن فیه نیز از همین قبیل است، در نتیجه نامگذاری شما به مفهوم موافقت غلط است.

* دومین دلیل گروه اول بر حجیت شهرت فتوائیه از باب ظن خاص چیست؟

در متن بعدی آمده که ذیل آن پاسخ لازم داده خواهد شد.