متن،ترجمه و شرح کامل رسائل شیخ انصاری به روش پرسش و پاسخ جلد 3 صفحه 62

صفحه 62

یعنی: اگر همه فقهای یک عصر در حکم مسأله ای با هم متفق بودند، لطف مقتضی است که امام (علیه السلام) در صورت اجتماع علما بر خطا و اشتباه به نحوی از انحاء اظهار و القاء خلاف کند تا اجماع درست نشده و سند نادرستی به دست آیندگان نیفتد و ایشان نیز رسالت خود را به انجام رسانده باشد.

پس: اگر همه فقها بر امری از امور متفق شدند و در مقابل اتفاق آنها هیچ قول مخالفی نبود این امر خود دلالت دارد بر اینکه امام نیز با آنها موافق است وگرنه خود را اظهار و یا حق را که برخلاف اتفاق آنها می بود آشکار می نمود. چرا که وجوب لطف مقتضی این معناست.

* تقریر قاعده لطف از لسان متکلمین چگونه است؟

می گویند: (اللّطف ما یقرّب العبد الی الطاعه و یبعّده عن المعصیه و هو واجب علی الله تعالی)

سپس می گویند: ارسال رسل، انزال کتب، نصب ائمه و ... از مصادیق لطف اند.

* مراد از عبارت (و لا یخفی انّ الاستناد الیه غیر صحیح ...) چیست؟

نظر جناب شیخ انصاری است مبنی بر اینکه استناد به این قاعده درست نمی باشد.

* مراد از عبارت (و المفروض انّ اجماعات الشیخ کلّها مستنده الی هذه القاعده ...) چیست؟

این است که: مرحوم شیخ در کتاب «عده الاصول» بر طریقه قاعده لطف به دلیل عقلی و نقلی تمسک کرده و از هر دو راه به اثبات آن پرداخته است.

* نظر جناب شیخ اعظم پیرامون قاعده لطف (مبنای شیخ طوسی) چیست؟

این است که: این مبنا درست نیست زیرا وظیفه امام بیان احکام و ابلاغ آنها از راههای متعارف است که از طریق اخبار و روایات این کار را کرده است، لکن برخی از آنها در اثر علل و عوامل بسیاری به دست ما نرسیده است.

و لذا امام تقصیر نکرده تا بگویید: (به مقتضای قاعده لطف یجب الابلاغ و الاعلام و الّا ...)

پس این مبنا باطل است و اجماعاتی هم که بر این مبنا صورت گرفته باطل است و نمی توان از این راه قطع به رأی امام حاصل نمود.

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه