متن،ترجمه و شرح کامل رسائل شیخ انصاری به روش پرسش و پاسخ جلد 10 صفحه 339

1- التذکره( الطبعه الحجریه) 2: 391.

2- الدروس 3: 10.

3- صاحب الجواهر فی الجواهر 37: 208، و السیّد المراغی فی العناوین.

4- انظر مفتاح الکرامه 6: 287.

فیحمل إطلاق کلامهم علی الغالب: من أنّ ما یدخل من الضّرر علی مالک الدابّه إذا حکم علیه بتلف الدابّه و أخذ قیمتها، أکثر ممّا یدخل علی صاحب القدر بتلفه و أخذ قیمته. و بعباره أخری: تلف احدی العینین و تبدّلها بالقیمه أهون من تلف الأخری.

و حینئذ: فلا یبقی مجال للاعتراض علی تعلیل الحکم بکونه لمصلحه صاحب الدابّه، بما فی المسالک: من أنّه قد یکون المصلحه لصاحب القدر فقط، و قد یکون المصلحه مشترکه بینهما.(1)

و کذلک حکمهم بضمان صاحب الدابّه إذا دخلت فی دار لا تخرج إلّا بهدمها معلّلا بأنّه لمصلحه صاحب الدابّه؛ فإنّ الغالب أنّ تدارک المهدوم أهون من تدارک الدابّه.

و به نستعین و منه نستمدّ.