متن،ترجمه و شرح کامل رسائل شیخ انصاری به روش پرسش و پاسخ جلد 11 صفحه 366

1- الاستصحاب، امام خمینی، ص 56- 60.

2- الاستصحاب، امام خمینی، ص 60.

متن

و رما یؤیّد ذلک بالاخبار الوارده فی الموارد الخاصّه:

مثل: روایه عبد اللّه بن سنان- الوارده فیمن یعیر ثوبه الذمّیّ و هو یعلم أنّه یشرب الخمر و یأکل لحم الخنزیر-: «قال: فهل علیّ أن أغسله؟ فقال (علیه السلام): لا؛ لانّک أعرته إیّاه و هو طاهر، و لم تستیقن أنّه نجّسه».(1)

و فیها دلاله واضحه علی أنّ وجه البناء علی الطهاره و عدم وجوب غسله، هو سبق طهارته و عدم العلم بارتفاعها، و لو کان المستند قاعده الطهاره لم یکن معنی لتعلیل الحکم بسبق الطهاره؛ إذ الحکم فی القاعده مستند إلی نفس عدم العلم بالطهاره و النجاسه.

نعم، الروایه مختصّه باستصحاب الطهاره دون غیرها، و لا یبعد عدم القول بالفصل بینها و بین غیرها ممّا یشکّ فی ارتفاعها بالرافع.

ترجمه

(اخبار خاصّه و اثبات استصحاب در موارد خاص)

اشاره

و چه بسا آن قاعده کلیه استصحاب بوسیله اخبار وارده در موارد خاصّه تأیید می شود:

1- مثل: روایت عبد اللّه بن سنان

اشاره

، که در رابطه با کسی وارد شده است که لباسش را به کافر ذمی عاریه می دهد، درحالی که می داند که آن ذمی شراب می نوشد و گوشت خوک می خورد، از امام علیه السّلام می پرسد: آیا (اکنون که لباس را به من برمی گرداند) بر من واجب است که آن را بشویم یا نه؟ امام علیه السّلام فرمودند: نه (و این حکم به عدم وجوب شستن را معلل ساختند به اینکه) روزی که لباس را به وی دادند پاک بود (یعنی لباس حالت سابق طهارت دارد) و اکنون تو یقین نداری که وی جامه را نجس کرده باشد (یعنی که شکّ لا حقّ داری).