متن،ترجمه و شرح کامل رسائل شیخ انصاری به روش پرسش و پاسخ جلد 11 صفحه 384

و مشابه این اشتباه، اشتباهی است که فاضل تونی صاحب وافیه مرتکب شده است، آنجا که روایات اصاله الحلّ را که در شبهات حکمیّه و یا موضوعیّه در این باب (یعنی باب استصحاب) وارد شده اند، ذکر می کند.

بنابراین: ذکر ادله اصاله البراءه نیز در اینجا شایسته و سزاوار بود، چرا که ادلّه اصاله البراءه نیز از حیث مورد تصادق دارند با استصحاب البراءه.

***

تشریح المسائل

* حاصل مطلب در (و قد خفی ذلک علی بعض المعاصرین ...) چیست؟

این است که مرحوم نراقی که از معاصرین شیخ انصاری (ره) می باشد در این مسئله از یک نکته اساسی غفلت کرده و لذا متوجه نشده است که برداشت هم زمان قانون استصحاب طهارت و قاعده طهارت از حدیث کلّ شی ء طاهر حتی تعلم انّه قذر باطل است.

* ادعای جناب فاضل چیست؟

این است که: این روایت بر دو اصل و قاعده دلالت دارد: یکی استصحاب طهارت، یکی هم قاعده طهارت.

* دلیل ایشان چیست؟

1- این است که: فراز اوّل حدیث یعنی کلّ شی ء طاهر، دلالت دارد بر حکم اولی، یعنی حکمی که به صرف شکّ پیدا می شود. و لذا می گوید: حکم اولی اشیاء به هنگام شکّ در طهارت و نجاست آنها و نداشتن علم به طهارت و نجاست واقعی، علی الظاهر، طهارت است.

به عبارت دیگر کلّ شی ء طاهر، یعنی: کلّ شی ء شکّ فی طهارته و نجاسته، طاهر، ای محکوم شرعا بالطهاره ظاهرا. به عبارت ساده تر: هر شیئی که شما شکّ دارید که آیا پاک است یا نجس، شرعا تا زمان علم به قذارتش محکوم به طهارت است.

مفهوم آن این است که: وقتی شکّ تو در اثر علم به قذارت آن شی ء برطرف شد، حکم به طهارت آن هم، عمرش به پایان می رسد. این همان قاعده طهارت است که بخاطر عدم لحاظ حالت سابقه در ان ربطی به استصحاب ندارد.

2- اینکه فراز پایانی حدیث، یعنی: حتی تعلم انّه قذر، نیز دلالت دارد بر اینکه: هذا الحکم