متن،ترجمه و شرح کامل رسائل شیخ انصاری به روش پرسش و پاسخ جلد 11 صفحه 462

1- المائده: 3.

2- الانعام: 121.

3- الانعام: 118.

الذابح»،(1) و بعض الاخبار المعلّمه لحرمه الصید الذی ارسل إلیه کلاب و لم یعلم أنّه مات بأخذ المعلّم،(2) بالشکّ فی استناد موته إلی المعلّم،(3) إلی غیر ذلک ممّا اشترط فیه العلم باستناد القتل إلی الرمی، و النهی عن الاکل مع الشکّ.

و لا ینافی ذلک ما دلّ(4) علی کون حکم النجاسه مرتّبا علی موضوع «المیته» بمقتضی أدلّه نجاسه المیته؛ لان «المیته» عباره عن کلّ ما لم یذکّ؛ لانّ التذکیه امر شرعیّ توفیقی، فما عدا المذکّی میته.

و الحاصل: أنّ التذکیه سبب للحلّ و الطهاره، فکلّما شک فیه و فی مدخلیّه شی ء فیه، فأصاله عدم تحقق السبب الشرعیّ حاکمه علی أصاله الحلّ و الطهاره.

ثمّ انّ الموضوع للحلّ و الطهاره و مقابلیهما هو اللحم أو المأکول، فمجرّد تحقق عدم التذکیه فی اللحم یکفی فی الحرمه و النجاسه.

ترجمه

(کلام فاضل تونی تأییدی بر برخی از گفتار ماست)

اشاره

مرحوم فاضل تونی (ره) در وافیه سخنی دارد که مناسب با این مقام (یعنی کلّ قسم ثالث) است و تأییدکننده برخی از گفتار ماست، اگرچه قسمتی از سخن ایشان خالی از اشکال و بلکه خالی از منع نیست.

جناب فاضل در ردّ تمسّک مشهور به استصحاب عدم تذکیه برای اثبات نجاست پوست به دور انداخته شده می گوید: این عدم تذکیه لازمه دو امر است (یعنی کلّی است که محقّق می شود لکن با دو فرد:)، یکی حیات (چنانکه برخی حیوانات زنده لم یذک)، یکی هم موت حتف انف