متن،ترجمه و شرح کامل رسائل شیخ انصاری به روش پرسش و پاسخ جلد 12 صفحه 232

*پس غرض از(و کذلک التّمسّک بما عداما من العمومات المقتضیه للصّحه)چیست؟

اشاره به دلیل دیگری است در اثبات صحت العباده از برخی دیگر که به قول مطلق به عمومات صحت تمسّک کرده اند که قبل و بعد این احتمال را شامل می شوند و دلالت بر صحّت می کنند.

و امّا پاسخ ما به این عمومات نیز این است که:تمسّک به عام در شبهات مصداقیّه به دلیل خاص عند المشهور جایز نیست و ما نحن فیه از همین قبیل است.

*جناب شیخ حاصل و نتیجۀ بحث چیست؟

این است که از نظر ما حقّ قول به تفصیل است و لذا می گوئیم:

1-در شش صورت ذیل جای استصحاب نیست:

احتمال ترک الجزء،احتمال ترک الشّرط،ترک محتمل الجزئیّه،ترک محتمل الشرطیّه،احتمال وجود مانع،احتمال مانعیّت موجود.

2-و در دو صورت ذیل استصحاب جاری می شود.یکی احتمال وجود قاطع و یکی هم احتمال قاطعیّت موجود.

تلخیص المطالب

*جناب شیخ بحث در تنبیه هشتم پیرامون چه امری است؟

پیرامون این مطلب که اگر کسی در اثناء عمل واجبی مثلا مثل نماز برایش نگرانی پیش آید که آیا عمل من صحیح است یا نه؟وظیفه اش چیست؟

فی المثل:کسی در اثناء عمل طمأنینه را ترک کرده و نمازش را بدون طمأنینه انجام می دهد، سپس برای او این نگرانی پدید می آید که آیا نماز من باطل شده است و باید از اوّل آن را شروع کنم یا که عمل من صحیح بوده و نیازی به انجام دوباره ندارد؟

و یا فی المثل:در اثناء نماز خنده بر نمازگذار عارض می شود و لذا برای او تردید حاصل می شود که آیا به واسطۀ این خنده،نمازش باطل شده است یا نه؟

در اینجا وظیفۀ چنین شخصی چیست و چه باید بکند؟

به نظر برخی از علماء اینجا جای استصحاب صحت است و لذا چنین فردی باید که اصاله الصّحه را جاری کرده و نمازش را تمام نماید.

*جناب شیخ انما للکلام در اینجا چیست؟

در این است که:چه استصحاب صحتی را باید جاری نمود؟آیا صحت مجموع عمل را باید