متن،ترجمه و شرح کامل رسائل شیخ انصاری به روش پرسش و پاسخ جلد 12 صفحه 284

در برنامه اش آورد،اخبار از نبوّت نبیّ ما حضرت محمد ص بود چنانکه گواهی می دهد بر این مطلب اهتمام خدایتعالی نسبت به شأن این مسأله در قرآن کریم که از زبان حضرت عیسی حکایت می کند به اینکه:

پس:تمام آن احکامی را که حضرت عیسی به نام شریعت عیسی آورده بود در حقیقت مغیا به آمدن نبی ما حضرت محمد ص بود.و لذا شریعت مختص به عیسی علیه السّلام عبارت است از مجموع احکامی که اجمالا مغیای به آمدن نبی ماست.

و روشن است که اعتراف به بقاء آن دین ضرری به مسلمین نمی زند تا چه رسد به استصحاب آن.

بنابراین:اگر کتابی دینی را اراده کند غیر از این مجموعه ای که اجمالا مغیای به بشارت مذکوره است ما مسلمین منکر آن هستیم.

و اگر همین جمله(یعنی شریعت مغیّای بمجیء نبینا)را اراده کرده است،این مذهب و اعتقاد مسلمین است،و در حقیقت با مغیا بودن احکامشان به این غایت،رفعی در آن نیست بلکه نسخ است و معنای نسخ پایان یافتن مدّت آن حکم معلوم است.

اشکال

اگر بگوئید:شاید که مناظرۀ کتابی،در تحقّق(و عدم تحقّق)آن غایت معلومه است که آیا این شخصی که(به نام محمد ص)آمده همان مبشّر به است یا نه؟پس تمسّک به استصحاب صحیح است.

پاسخ

می گوئیم:آنچه(برای ما)مسلّم و قطعی است همان دینی است که مغیای به آمدن این شخص خاص یعنی حضرت محمد ص است،نه به آمدن یک موصوف کلّی تا کتابی در انطباق آن کلّی بر این شخص خاص صحبت کند و به استصحاب تمسّک جوید.

*** تشریح المسائل:

*موضوع بحث در این قسمت پیرامون چه امری است؟

پیرامون چهارمین پاسخ شیخ و در حقیقت هفتمین پاسخ از مجموعه پاسخهائی است که از استدلال عالم کتابی و تمسک او به استصحاب داده شده است.

*حاصل مطلب در«انّ مرجع النبوّه المستصحبه لیس الاّ وجوب التدیّن...الخ»چیست؟

این است که:استصحاب نبوّت به معنای استصحاب بقاء ما جاء به النّبیّ السابق است.