متن،ترجمه و شرح کامل رسائل شیخ انصاری به روش پرسش و پاسخ جلد 12 صفحه 288

است،و وجوب این اقرار به مجیء نبیّ ما و ایمان به او موقوف است بر رساندن آن به پیروانش، صحیح است که بگوئیم:

آنچه مسلّم و قطعی است(اعتقاد ما به)نبوت نبیّ سالف علی تقدیر تبلیغ نبوّت نبیّ ما حضرت محمد ص است،و نبوّت تقدیریّه،نه به ما ضرری می زند و نه در بقاء شریعت آنها بر ایشان نفعی دارد.

و شاید که این پاسخ هشتم راجع باشد به آنچه که امام رضا علیه السّلام در پاسخ به جاثلیق فرمود.

کلام امام رضا ع در پاسخ به جاثلیق

آنجا که به حضرت علیه السّلام عرض کرد که:در رابطۀ با نبوت عیسی علیه السّلام و کتاب او چه می فرمائید؛آیا از آن دو چیزی را منکر می شوید؟

-حضرت علیه السّلام فرمود:من اقرارکنندۀ به نبوت عیسی و کتاب او و به آنچه به امتش بشارت داد و حواریّونش به آن اقرار کردند می باشم،و به نبوت هر عیسایی که اقرار به نبوّت حضرت محمد ص و کتابش اقرار نکرده و آن را به امتش بشارت نداده است کافرم.

جاثلیق گفت:آیا شما به واسطۀ دو شاهد عادل،به احکام قطع پیدا نمی کنید؟

حضرت علیه السّلام فرمود:بله.

جاثلیق گفت:پس دو شاهد عادل غیرمسلمان از کسانی که نصرانی ها منکر آنان نباشند،بر نبوت محمد ص اقامه کنید و شما نیز مثل آن دو شاهد عادل غیرنصرانی از ما بخواهید.

حضرت فرمود:ای نصرانی الان حرف منصفانه ای زدی.

سپس:اخبار خواص حضرت عیسی(یعنی یوحنا را)به نبوت عیسی علیه السّلام و کتاب او و به آنچه که امتش را به آن بشارت داد،پاسخگوی به کلام جاثلیق نمی باشد مگر وقتی که مجموع من حیث المجموع(از آن)اراده شود:

1-به اینکه اقرار به عیسی علیه السّلام مرتبط به تقدیر بشارت او به نبوت ما قرار داده شود.

2-شاهد بر این مطلب است این سخن امام علیه السّلام که پس از آن می فرماید به نبوت هر عیسایی که اقرار به نبوّت نبیّ ما نکرده و بدان بشارت نداده است کافرم.و لذا:

این کلام در قوّۀ مفهوم تعلیق یعنی شرط است که از کلام قبلی امام استفاده می شود.

و امّا التزام امام به اقامۀ بیّنه بر مدّعایش،دلالت بر تسلیم او بر استصحاب و مدّعی واقع شدن و اثبات کنندگی او ندارد.بلکه التزام او به بیّنه،از اوّل مناظره،التزام به اثبات حقیقت است.و الاّ(اگر اصرار کنید که التزام ایشان به بیّنه دلیل بر زنده بودن استصحاب است)پس آنچه ظاهر مناظره