متن،ترجمه و شرح کامل رسائل شیخ انصاری به روش پرسش و پاسخ جلد 13 صفحه 549

-بیان مطلب اینستکه:معنا و مقتضای عدم نقض یقین(یعنی دست برنداشتن از طهارت سابق آب)رفع الید و دست برداشتن از امور سابقۀ متضادّه ای است(مثل نجاسه الثوب)که با آثار طهاره الماء سازش ندارد.

-بنابراین:عدم نقض(و حفظ)طهارت این آب معنائی ندارد مگر رفع الید و دست برداشتن از نجاست سابقه ای که در ثوب وجود داشته.چرا؟

-زیرا حکم به نجاست ثوب،نقض یقین(و از دست دادن)طهارت مذکوره(در آب)است، بدون اینکه دلیلی از طرف شارع بر طروء نجاست آب اقامه شود و این طرح و از دست دادن عموم لا تنقض نسبت به آب است بدون مخصّص.

و امّا استصحاب در طرف آب و رفع الید از نجاست ثوب

-و امّا حکم به زوال و از بین رفتن نجاست ثوب،نقض(و از دست دادن)یقین به نجاست نیست مگر به حکم شارع به طروء طهارت آب نسبت به ثوب(و پاکی آن).

-حاصل مطلب اینکه:مقتضی(و نتیجۀ جریان)لا تنقض...در طرف شکّ سببی،نقض(و از بین رفتن)حالت سابقۀ مورد شکّ مسبّبی است.

*** تشریح المسائل:

*حاصل مطلب در(القسم الاوّل:...الخ)چیست؟

-محاسبۀ آن دو قسم باقیمانده ای است که دارای اثر می باشد که:

-اوّلی:اصل سببی و مسبّبی و قسم دوّم:هردو استصحاب مسبّب از امر ثالثی باشند،و لذا می فرماید قسم اوّل:

-آنجائی است که یکی از دو استصحاب سببی و دیگری مسبّبی باشد و شکّ در یکی از آن دو مسبّب از شکّ در دیگری باشد،فی المثل:

1-آب قلیلی در اختیار داریم که قطعا می دانیم قبلا پاک بود و لکن اکنون در اثر احتمال ملاقات با نجاست،در بقاء طهارت آن شکّ داریم.

2-لباسی است که یقین داریم که قبلا نجس بود و دو یا سه بار با آب قلیل مذکور شسته شده است،لکن در بقاء نجاست آن شکّ داریم؟