متن،ترجمه و شرح کامل رسائل شیخ انصاری به روش پرسش و پاسخ جلد 13 صفحه 587

و أضعف من ذلک حکمه فی الثوب الرّطب المستصحب النجاسه المنشور علی الأرض، بطهاره الأرض؛إذ لا دلیل علی أنّ النجس بالاستصحاب منجّس.

و لیت شعری!إذا لم یکن النجس بالاستصحاب منجّسا،و لا الطاهر به مطهّرا،فکان کلّ ما ثبت بالاستصحاب لا دلیل علی ترتیب آثار الشیء الواقعیّ علیه؛لأنّ الأصل عدم تلک الاثار، فأیّ فائده فی الاستصحاب؟!

ترجمه

تصریح برخی از علما به جمع میان دو استصحاب سببی و مسبّبی

-سپس اینکه بعضی از کسانی که در این مقام بین دو استصحاب سببی و مسبّبی تعارض می بینند تصریح کرده اند به جمع بین آن دو و لذا در مسألۀ صید مرمی حکم کرده اند به میته بودن آن و طاهر بودن آب.

صحیح نبودن این جمع

-و لکن ایراد وارد می شود بر آن به اینکه:جمع در مثال این دو استصحاب(سببی و مسبّبی) معنا ندارد چرا که:

1-حکم به طهارت این آب اگر به معنای مترتّب کردن آثار طهارت از قبیل رفع حدث و رفع خبث بواسطۀ آن باشد،تردیدی نیست که استصحاب بقاء حدث و استصحاب بقاء خبث نسبت به استصحاب طهاره الماء،عینا مثل نسبت استصحاب طهاره الماء به استصحاب عدم تذکیه است(که سببی و مسبّبی هستند).

2-و نیز حکم به میته بودن صید(در استصحاب عدم تذکیه)،اگر به معنای انفعال و متنجّس شدن هر ملاقی با آن از این به بعد باشد و به معنای منع مصلّی از استصحاب طهارت اجزاء میته (و حمل آن)در نماز باشد،تردیدی نخواهد بود که نسبت دو استصحاب طهارت ملاقی و استصحاب جواز صلات با اجزاء آن قبل از خارج شدن روح حیوان به استصحاب عدم تذکیه،مثل نسبت استصحاب طهارت آن آب قلیل است با آن صید مشکوک.

-از آنچه که ما در ردّ وجه الجمع ذکر نمودیم،ایراد سخن فخر المحققین در ایضاح نیز روشن