- خاتمه: 2
- عدم تعارض اصول و ادلّۀ اجتهادیّه 2
- در تعارض و متعارضین 2
- در تعادل و تراجیح 2
- حساب شش صورت دیگر در جملۀ ذیل: 3
- حساب شش صورت از دوازده صورت در جملۀ ذیل: 3
- اشاره 3
- اصول عملیّه: 3
- حکومت ادلّه بر اصول شرعیّه: 3
- تشریح المسائل 4
- اشاره 10
- ضابطۀ حکومت دلیل بر اصل 10
- ثمرۀ عقلی بودن تخصیص و لفظی بودن حاکم 11
- اشاره 11
- تفاوت بین حکومت و تخصیص: 11
- آزمایش: 11
- تشریح المسائل 12
- حکومت ادلّۀ ظنیّه بر اصول سه گانۀ شرعیّه 15
- جریان ورود و حکومت در اصول لفظیّه 16
- بررسی دو صورت بعدی: 17
- اشاره 17
- تشریح المسائل 17
- نکته ها: 27
- در بیان معنای من حیث هو: 38
- اشاره 38
- عدم تعارض در ادلّۀ قطعیّه و ادلّۀ ظنیّه 38
- تشریح المسائل 39
- سخن ابن ابی جمهور در عوالی اللآلی 44
- اشاره 44
- استدلال به اجماع بر اولویّت این قاعده 44
- کلام در اولویّت قانون جمع بر قاعده طرح 44
- تشریح المسائل 45
- عدم امکان عمل به این قاعده 48
- عدم دلیل بر این قاعده 49
- اشاره 49
- تشریح المسائل 50
- اشاره 54
- دلیل چهارم: 54
- تشریح المسائل 55
- دلیل پنجم: 59
- تشریح المسائل 59
- اشاره 59
- دلیل دوّم بر بل الدلیل علی خلافه 62
- دلیل اوّل بر بل الدلیل علی خلافه: 62
- دلیل ششم: 62
- رجوع به کلام عوالی اللالی 63
- دلیل سوّم: 63
- تشریح المسائل 63
- مخالفت این قاعده با اجماع 63
- اشاره 63
- اقسام جمع 68
- تعارض ظاهرین 69
- ذکر مثال برای عام و خاص من وجه: 69
- در صورتی که برای یکی از دو ظاهر مزیتی نسبت به ظاهر دیگر باشد 69
- ذکر مثال برای متباینین 69
- تشریح المسائل 70
- تفاوت میان اظهر و ظاهر با نصّ و ظاهر 70
- بیان حکم اظهر و ظاهر: 70
- اشاره 70
- حکم دو دلیل متعارض که ظهورشان مساوی است 73
- مؤیّد دیگری بر خطمشی دوّم یعنی قانون جمع 74
- چگونگی اخذ در خط مشی طرح 74
- چگونگی اخذ در خط مشی جمع 74
- تشریح المسائل 75
- اشاره 75
- کیفیّت این تفصیل 75
- تفریع شهید ثانی بر قاعدۀ جمع 80
- اشاره 81
- امکان جمع بین بیّنات بوسیله تبعیض 81
- عدم امکان جمع به تبعیض در تعارض اخبار 81
- تشریح المسائل 82
- اشکال 86
- پاسخ 87
- جمع بین بیّنات در حقوق مردم 88
- اصل، در تعارض بیّنات، همان قرعه است 89
- اشاره 89
- تشریح المسائل 89
- تلخیص المطالب 95
- کلام سید مجاهد در اینکه مقتضای اصل تساقط است 135
- اشاره 135
- مقام اوّل در متکافئین یا متعادلین 135
- مقتضای اصل و قاعدۀ اوّلیّه در متکافئین چیست؟ 135
- اشتباه بودن مطلبی که قائل به تساقط در دو مرحله ذکر کرده 136
- تشریح المسائل 136
- اشاره 136
- اشاره 142
- اصل در متعارضین عدم تساقط است 142
- تشریح المسائل 144
- تشریح المسائل 148
- اشاره 150
- قاعدۀ ثانویه 150
- حکم متعارضین بنابر عدم تساقط 151
- حجیّت اخبار از باب طریقیت است 151
- اخبار توقف و پاسخ به آنها 151
- تشریح المسائل 152
- تنبیه 155
- وضعیّت تخییر نسبت به مجتهد و مقلّد 155
- اگر دو حدیث در باب حکومت و قضاوت تعارض کنند ظاهر تخییر است 156
- تشریح المسائل 156
- تنبیه دوّم: در اینکه این تخییر بدوی است و یا استمراری 160
- مختار شیخنا تخییر بدوی است 161
- اشاره 161
- تشریح المسائل 162
- حکم تعادل در امارات منصوبۀ در غیر احکام وجوب توقف است 166
- اشاره 166
- تشریح المسائل 167
- وجوب فحص از مرجّحات در متعارضین 171
- اشاره 171
- تشریح المسائل 172
- تلخیص المطالب 175
- تشریح المسائل 200
- اشاره 200
- مقام دوّم: در تراجیح 200
- مقام اوّل: در وجوب ترجیح میان دو دلیل متعارض و استدلال بر آن 203
- اشاره 203
- تشریح المسائل 205
- مناقشه در وجوب ترجیح 211
- اشاره 212
- جواب از مناقشه 212
- عدم اندراج این مسأله در مسألۀ دوران الامر بین تعیین و تخییر 212
- تشریح المسائل 213
- تحقیق در مسأله 219
- طرح یک توهّم و دفع آن 220
- اشاره 220
- تشریح المسائل 221
- اصل وجوب عمل به مرجّح و به آنچه احتمال داده می شود که مرجّح است 228
- مناقشه شیخ در دلیل مزبور 229
- اشاره 229
- تشریح المسائل 229
- ششمین دلیل مستدل بر وجوب ترجیح 229
- تشریح المسائل 234
- حمل اخبار ترجیح بر استحباب در کلام سید صدر 237
- تشریح المسائل 238
- اشاره 238
- مناقشۀ شیخ در کلام سید صدر 238
- تلخیص المطالب 243
- مقام دوّم در اخبار علاجیّه 259
- اشاره 259
- مرجّحات حکمین 260
- مرجّحات خبری 261
- حکم حدیث های مختلف و متعارض در جایی که مستند حکم و قضاء دو حاکم بوده 261
- اشاره 261
- تشریح المسائل 264
- مرفوعۀ زراره 272
- اشاره 272
- تشریح المسائل 273
- روایت صدوق رحمه اللّه 275
- روایت قطب راوندی 276
- روایت حسین ابن سرّی 278
- روایت حسن بن جهم 278
- روایت سماعه بن مهران 278
- روایت محمد بن عبد الله 278
- روایت معلی بن خنیس 279
- روایت حسین بن مختار 279
- روایت ابی عمرو کنانی 280
- روایت ابی حیّون 281
- روایت داوود بن فرقد 281
- روایت محمد بن مسلم 281
- اشاره 284
- راه علاج اختلاف بین مرفوعه و مقبوله: 284
- بیان تعارض میان مقبوله و مرفوعه 284
- اشکال در توجیه سوّم: 285
- اشاره 285
- تشریح المسائل 286
- اشاره 290
- دوّمین تعارض: 290
- علاج تعارض: 291
- تشریح المسائل 291
- اشکال: 293
- اشاره 293
- چهارمین تعارض: 293
- اشاره 293
- جواب: 293
- راه درمان تعارض سوّم: 293
- تشریح المسائل 294
- راه علاج اوّل: 294
- راه علاج دوّم: 294
- تعارض پنجم: 299
- اشاره 299
- تشریح المسائل 300
- مراد امام علیه السّلام در روایت چهاردهم: 300
- - مراد امام در روایت سیزدهم: 300
- اشکال: 300
- تلخیص المطالب 303
- مقام سوّم: 310
- اشاره 310
- معتضد بودن، نه مرجّح بودن موافقت با کتاب 311
- کلام مرحوم کلینی در دیباچۀ کافی 311
- توضیح کلام مرحوم کلینی: 312
- بیان یک طعن نابجا به اصولیین 313
- توجیه شیخنا از این سخن کلینی که گفت تخییر مطابق احتیاط است: 313
- سخن محدّث بحرانی در این رابطه 313
- اشاره 313
- تشریح المسائل 313
- اشاره 319
- مقتضای روایات از نظر خود شیخ انصاری رحمه اللّه 319
- تشریح المسائل 320
- عدم اکتفاء به مرجّحات منصوصه: 323
- اشاره 324
- تنقیح مناط به برکت دو صفت اصدقیّت و اوثقیت 324
- مؤیّدی بر اینکه اصدقیّت و... مرجّح طریقی بوده و دارای مناط اند: 324
- تشریح المسائل 325
- فراز دوّم از فرازهای اخبار علاجیّه که در جهت اثبات کلیّت کبرای کلّی از آن استفاده 329
- دلیل بر مطلب مذکور اینکه: 329
- اشاره 329
- تشریح المسائل 330
- فراز سوّم از فرازهای چهارگانۀ مورد بحث: 333
- فراز چهارم از فرازهای چهارگانۀ مورد بحث: 334
- تشریح المسائل 334
- اشاره 334
- تلخیص المطالب 336
- اشاره 369
- مقام چهارم: در بیان مرجّحات: 369
- تشریح المسائل 370
- مرجّحات داخلیه: 373
- تشریح المسائل 374
- تأخّر مرجّحات داخلیه به لحاظ رتبه از ترجیح دلالی و استدلال بر آن: 374
- اشاره 374
- چرا با بودن ترجیح دلالی نوبت به دیگر مرجّحات نمی رسد؟ 378
- بیان دوّم: 378
- جواب شرط مذکور: 378
- بیان اوّل: 378
- تشریح المسائل 379
- اشاره 384
- ظاهر کلام شیخ طوسی برخلاف کبرای کلّی 384
- تشریح المسائل 385
- کلام شیخ طوسی 388
- حکم ظاهرین متباینین 389
- اشاره 389
- تشریح المسائل 390
- تصریح شیخ طوسی در عدّه و تغایر آن با کلامش در استبصار: 392
- اشکال سلطان العلماء به میرزای قمی: 393
- اشاره 393
- ظهور کلام صاحب حدائق در کلام محقّق قمی: 393
- ردیّۀ میرزای قمی بر سخن سلطان العلماء و مشهور هر دو 393
- تشریح المسائل 393
- نظر مرحوم شیخنا در رابطۀ با مطلب فوق: 393
- ظهور کلام محدّث بحرانی در رأی قبلی شیخ طوسی: 393
- اشاره 396
- بیان چهارم: در تقویت مذهب مشهور: 396
- مناقشۀ شیخنا در بیانات احسائی و مرحوم شیخ طوسی: 396
- بیان سوّم: در تقویت مذهب مشهور: 396
- تشریح المسائل 397
- اشاره 400
- اشکال در جمعی که متوقف است بر تصرف در هر دو خبر: 400
- تشریح المسائل 401
- اشکال در جمعی که متوقف بر تصرّف در احدهما لا بعینه است: 403
- چرا قسم سوّم را ملحق به قسم اوّل کرده و آن را داخل در اخبار علاجیّه نمودید؟ 403
- اشاره 404
- و امّا طریقۀ علماء در قسم اوّل و سوّم، اعمال ترجیح است: 404
- تشریح المسائل 404
- تفصیل در دو مثال قسم سوّم از اقسام جمع: 406
- اشاره 407
- تشریح المسائل 407
- ردّیّه شیخنا بر تفصیل فوق: 407
- اشکال مقدر اینکه: 411
- اشاره 411
- تشریح المسائل 412
- تشریح المسائل 414
- تنبیه اوّل: خارج بودن تقدیم نص بر ظاهر از مسألۀ ترجیح: 414
- اشاره 414
- چرا تقدیم خاص مشروط بر اینستکه: ناصّ باشد؟ 416
- تنبیه دوّم: نظریه شیخنا و مشهور پیرامون نصّ و ظاهر 416
- توجیه روش شیخ طوسی در ابطال نماز مورد بحث: 417
- بیان دوّمین نظریّه پیرامون نصّ و ظاهر 417
- کلام مرحوم بهبهانی: 419
- مخالفت بهبهانی در مورد ذیل با ما 419
- توافق بهبهانی در دو مورد ذیل با ما 419
- اشاره 419
- قول سوّم یا مذهب تفصیل: 419
- تشریح المسائل 420
- پاسخ دوّم: 425
- پاسخ سوّم: 425
- مناقشۀ شیخنا در کلام وحید بهبهانی: 425
- پاسخ اوّل: 425
- تشریح المسائل 426
- اشاره 426
- بیان دو احتمال در کلام ایشان: 426
- تلخیص المطالب 427
- فهرست مطالب 451
متن و منها: تعلیلهم علیهم السّلام لتقدیم الخبر المخالف للعامّه ب: «أنّ الحقّ و الرّشد فی خلافهم»، و «أنّ ما وافقهم فیه التّقیّه»؛ فإنّ هذه کلّها قضایا غالبیّه لا دائمیّه، فیدلّ - بحکم التّعلیل - علی وجوب ترجیح کلّ ما کان معه أماره الحقّ و الرّشد، و ترک ما فیه مظنّه خلاف الحقّ و الصّواب.
بل الإنصاف: أنّ مقتضی هذا التّعلیل مسابقه وجوب التّرجیح بما هو أبعد عن الباطل من الآخر، و إنّ لم یکن علیه أماره المطابقه، کما یدلّ علیه قوله علیه السّلام: «ما جائکم عنّا من حدیثین مختلفین، فقسهما علی کتاب الله و أحادیثنا، فإن أشبهها فهو حقّ، و إن لم یشبهها فهو باطل»(1) ؛ فإنّه لا توجیه لهاتین القضیّتین إلاّ ما ذکرنا: من إراده الأبعدیّه عن الباطل و الأقربیّه إلیه.
و منها: قوله علیهم السّلام «دع ما یریبک إلی ما لا یریبک»(2) دلّ علی أنّه إذا دار الأمر بین أمرین فی أحدهما ریب لیس فی الآخر ذلک الرّیب یجب الأخذ به، و لیس المراد نفی مطلق الرّیب، کما لا یخفی.
و حینئذ فاذا فرض أحد المتعارضین منقولا باللفظ و الاخر بالمعنی وجب الأخذ بالأوّل؛ لأنّ احتمال الخطأ فی النّقل بالمعنی منفیّ فیه. و کذا إذا کان أحدهما أعلی سندا لقلّه الوسائط. إلی غیر ذلک من المرجّحات النّافیه للاحتمال الغیر، المنفیّ فی طرف المرجوح.
ترجمه
فراز سوّم از فرازهای چهارگانۀ مورد بحث:
- و از جملۀ این فقرات، علت آوردن ائمه علیهم السّلام برای مقدّم داشتن خبر مخالف با عامّه به اینستکه:
حق و رشد در مخالفت با آنهاست، و آنچه موافق با عامّه است از روی تقیّه است، لکن تمام این قضایا، غالبیّه اند و نه دائمیّه.
- پس: این خبر، به حکم تعلیلی (که در آن هست) دلالت می کند:
1 - بر وجوب ترجیح هر خبری که غالبا امارۀ رشد و حق در آن است.
2 - و بر وجوب ترک هر خبری که ظنّ برخلاف حق و ثواب در آن است.
- بلکه انصاف اینستکه: مقتضای این تعلیل، همچون تعلیل قبل، وجوب ترجیح است به خبری (مثل منقول به لفظ) که دورتر از باطل است، از خبر دیگر (مثل منقول به معنا)، گرچه امارۀ مطابق با حق در آن نباشد.
- چنانکه دلالت می کند بر این مطلب (مذکور) این سخن امام علیه السّلام که فرمود:
1- (1) - الوسائل 89:18، الباب 9 من أبواب صفات القاضی، الحدیث 48.
2- (2) - الوسائل 122:18، الباب 12 من أبواب صفات القاضی، الحدیث 38.