متن،ترجمه و شرح کامل رسائل شیخ انصاری به روش پرسش و پاسخ جلد 15 صفحه 206

احتمالاتی که در معنای حدیث ذکر گردید وجه مزبور باطل شود، بلکه به حکم ادلّۀ متعدّد هر مزیّتی که در یکی از دو حدیث متعارض باشد که حدیث دیگر فاقد آن و دارای منقصت باشد، ذو المزیّه، راجح و مقدّم است گرچه ظنّ فعلی هم نیاورد، چونکه این مطلب ملاک نمی باشد.

*مراد از بل الوجه فیه، هو ما تقرّر فی باب التّراجیح... الخ چیست؟

اینستکه: وجه و دلیل التّرجیح بکلّ مزیّه چند امر است از جمله:

1 - اخبار علاجیّه و استفادۀ این مطلب به واسطۀ تنقیح مناطهائی که در جای خود بیان گردید.

2 - بناء عقلاء یعنی بناء عقلاء نیز بر اینستکه: تفاوتی بین مزایای منصوصه و غیرمنصوصه نمی باشد.

3 - حکم عقل هم از باب احتیاط بر اینستکه: راجح را باید اخذ نمود و مرجوح را طرح نمود.

4 - از آن گذشته، مرجح مزبور خود یک مرجّح منصوصه است چراکه شرع می گوید آن را اخذ کن و...

.

- وقتی هم که ملاک، ترجیح به هر مزیّتی شد می گوئیم: محلّ بحث ما متعارضینی هستند که از تمام جهات برابر باشند مگر در احتمال تقیّه که در یکی هست و آن همان موافق عامّه است و در دیگری نیست که همان مخالف عامّه است.

- بلاشک احتمال تقیّه نقصی در حدیث و عدم احتمال تقیّه و حتی تنها احتمال فتوی نیز مزیّتی در حدیث است.

- ذی المزیّه هم مقدّم بر غیر ذی المزیّه است.