بررسی گسترده ی فقهی: معونه الظالمین، الولایه من قِبَل الجائر و جوائز السلطان صفحه 192

«فَإِذَا بَلَغَتِ التَّقِیَّهُ الدَّمَ فَلَا تَقِیَّهَ» نیست؛ چون مراد محقون الدم است، در حالی که آن شخص مهدور الدم است، بنابراین مانعی برای جریان ادلّه ی تقیّه نیست و می تواند برای حفظ جان خود او را بکشد. امّا از طرف دیگر برخی گفته اند گرچه این شخص مستحق قتل است ولی فقط «مَن لَهُ الحُکم» که امام … علیه السلام … یا منصوب از قِبَل امام … علیه السلام … است می تواند او را بکشد و کسی دیگر چنین حقّی ندارد، بنابراین اطلاق «فَإِذَا بَلَغَتِ التَّقِیَّهُ الدَّمَ فَلَا تَقِیَّهَ» شامل او می شود و کشتن او جایز نیست.

ولی ما می گوییم حتّی اگر مشمول «فَإِذَا بَلَغَتِ التَّقِیَّهُ الدَّمَ فَلَا تَقِیَّهَ» باشد و ادلّه ی تقیّه در این جا کاربرد نداشته باشد، باز کشتن او جایز است؛ زیرا معنای