بررسی گسترده ی فقهی: معونه الظالمین، الولایه من قِبَل الجائر و جوائز السلطان صفحه 437

قَدْ وُعِدْتُ الشَّفَاعَهَ إِلَی أَنْ قَالَ: أَ تَرَوْنِی مُؤْثِراً عَلَیْکُمْ غَیْرَکُمْ.(1)

عیص بن القاسم از امام صادق … علیه السلام … نقل می کند که فرمودند: مردمانی از بنی هاشم خدمت رسول الله … صلی الله علیه و آله و سلم … آمدند و از حضرت درخواست کردند آن ها را در [اخذ] صدقات مواشی(2) به کار گیرد(3) و عرض کردند آن سهمی که خداوند برای عاملین زکات قرار داده، برای ما باشد چراکه ما اولی به آن هستیم. رسول الله … صلی الله علیه و آله و سلم … فرمودند: ای فرزندان عبدالمطلب! صدقه برای من و شما حلال نیست و لکن وعده ی شفاعت داده شدم، تا آن جا که فرمودند [حال که شفاعت به من

1- همان، ج 9، کتاب الزکاه، ابواب المستحقین للزکاه، باب29، ح1، ص268 و الکافی، ج4، ص58.

2- لسان العرب، ج 15، ص282: المَاشِیَهُ: الإِبل و الغنم معروفه، و الجمع المَوَاشِی اسم یقع علی الإِبل و البقر و الغنم؛ قال ابن الأَثیر: و أَکثر ما یستعمل فی الغنم. و مَشَتْ مَشَاء: کثُرت أَولادُها. و یقال: مَشَتْ إِبل بنی فلان تَمْشی مَشَاء إِذا کثرت. و المَشَاء: النَّماء، و منه قیل المَاشِیَهُ. و کلُّ ما یکون سائمهً للنسل و القِنْیه من إِبل و شاءٍ و بقر فهی مَاشِیَهٌ. و أَصل المَشَاء النَّماء و الکثره و التَّناسُل.

3- در روایات وارد شده صدقات المواشی را به اهل کرامت بدهید. • وسائل الشیعه، ج 9، کتاب الزکاه، ابواب المستحقین للزکاه، باب26، ح1، ص263 و الکافی، ج3، ص50: مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُلَیْمَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ … علیه السلام …: إِنَّ صَدَقَهَ الْخُفِّ وَ الظِّلْفِ تُدْفَعُ إِلَی الْمُتَجَمِّلِینَ مِنَ الْمُسْلِمِینَ وَ أَمَّا صَدَقَهُ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّهِ وَ مَا کِیلَ بِالْقَفِیزِ مِمَّا أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ فَلِلْفُقَرَاءِ الْمُدْقَعِینَ قَالَ ابْنُ سِنَانٍ قُلْتُ: وَ کَیْفَ صَارَ هَذَا هَکَذَا؟ فَقَالَ: لِأَنَّ هَؤُلَاءِ مُتَجَمِّلُونَ یَسْتَحْیُونَ مِنَ النَّاسِ فَیُدْفَعُ إِلَیْهِمْ أَجْمَلُ الْأَمْرَیْنِ عِنْدَ النَّاسِ وَ کُلٌّ صَدَقَهٌ. وَ رَوَاهُ الشَّیْخُ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَعْقُوبَ وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی الْعِلَلِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَی بْنِ الْمُتَوَکِّلِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ إِسْحَاقَ وَ رَوَاهُ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ الدَّیْلَمِیِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ نَحْوَهُ. • همان، ح2 و المقنعه، ص260: مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمُفِیدُ فِی الْمُقْنِعَهِ عَنْ عَبْدِ الْکَرِیمِ بْنِ عُتْبَهَ الْهَاشِمِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ … علیه السلام … فِی حَدِیثٍ قَالَ: تُعْطَی صَدَقَهُ الْأَنْعَامِ لِذَوِی التَّجَمُّلِ مِنَ الْفُقَرَاءِ لِأَنَّهَا أَرْفَعُ مِنْ صَدَقَاتِ الْأَمْوَالِ وَ إِنْ کَانَ جَمِیعُهَا صَدَقَهً وَ زَکَاهً وَ لَکِنْ أَهْلُ التَّجَمُّلِ یَسْتَحْیُونَ أَنْ یَأْخُذُوا صَدَقَاتِ الْأَمْوَالِ.