بررسی گسترده ی فقهی: معونه الظالمین، الولایه من قِبَل الجائر و جوائز السلطان صفحه 461

البته کسانی که قائلند مراسیل ابن ابی عمیر حتی مراسیل با واسطه ی ایشان که دیگری ارسال کرده است مانند مسانیدش است و به آن اعتماد می کنند، می توانند به این روایت تمسک کنند، ولی ما در مورد مراسیل بی واسطه ی ابن ابی عمیر که خودش ارسال کرده نتوانستیم آن را تصدیق کنیم؛ چه رسد به این که مرسِل، مرویٌ عنه ابن ابی عمیر باشد، نه خود او!

2. مرسله ی صدوق … قدس سره …:

مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: وَ قَالَ الصَّادِقُ … علیه السلام …: أَفْضَلُ مَا یَسْتَعْمِلُهُ الْإِنْسَانُ فِی اللُّقَطَهِ إِذَا وَجَدَهَا أَنْ لَا یَأْخُذَهَا وَ لَا یَتَعَرَّضَ لَهَا فَلَوْ أَنَّ النَّاسَ تَرَکُوا مَا یَجِدُونَهُ لَجَاءَ صَاحِبُهُ فَأَخَذَهُ وَ إِنْ کَانَتِ اللُّقَطَهُ دُونَ دِرْهَمٍ فَهِیَ لَکَ فَلَا تُعَرِّفْهَا فَإِنْ وَجَدْتَ فِی الْحَرَمِ دِینَاراً مُطَلَّساً فَهُوَ لَکَ لَا تُعَرِّفْهُ وَ إِنْ وَجَدْتَ طَعَاماً فِی مَفَازَهٍ فَقَوِّمْهُ عَلَی نَفْسِکَ لِصَاحِبِهِ ثُمَّ کُلْهُ فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهُ فَرُدَّ عَلَیْهِ الْقِیمَهَ فَإِنْ وَجَدْتَ لُقَطَهً فِی دَارٍ وَ کَانَتْ عَامِرَهً فَهِیَ لِأَهْلِهَا وَ إِنْ کَانَتْ خَرَاباً فَهِیَ لِمَنْ وَجَدَهَا.(1)

امام صادق … علیه السلام … فرمودند: بهترین کاری که انسان وقتی لقطه ای را پیدا می کند می تواند انجام دهد، آن است که آن را برندارد و متعرّضش نشود. پس اگر مردم آن چه را می یافتند رها می کردند [و برنمی داشتند] صاحبش می آمد و آن را برمی داشت. و اگر لقطه کمتر از درهم بود، مال توست آن را تعریف نکن و اگر دینار مطلّسی(2) را در حرم یافتی، مال توست تعریفش نکن و اگر

1- همان، باب2، ح9، ص443 و من لا یحضره الفقیه، ج3، ص297.

2- مجمع البحرین، ج 4، ص82: طَلَسْتُه: محوته ... الدّینار الأَطْلَس: الذی لا نقش فیه، و الْمُطَلَّس مثله. و فی الحدیث «إن وجدتَ دینارا مُطَلَّساً فهو لک لا تعرِّفْه» قیل المراد به القدیم و إن اشتهر فی غیر المنقوش. • لسان العرب، ج 6، ص124: الطَّلْسُ: لغه فی الطِّرْس. و الطَّلْسُ: المَحْوُ، و طَلَسَ الکتاب طَلْساً و طَلَّسه فتَطَلَّسَ: کطَرَّسه. و یقال للصحیفه إِذا محیت: طِلْس و طِرْسٌ ... الطِّلسُ: کتاب قد مُحِیَ و لم یُنعَمْ مَحْوُه فیصیر طِلْساً. و یقال لجِلْدِ فَخِذِ البعیر: طِلْسٌ لتساقط شعره و وَبَرِه، و إِذا محوت الکتاب لتفسد خطه قلت: طَلَسْتُ، فإِذا أَنعمت محوه قلت: طَرَسْتُ.