جوان و جوانی در سیره اهل بیت علیهم السلام صفحه 36

در حدیث نورانی دیگر از امام باقر علیه السلام چنین آمده است:

لَوْ أُتِیتُ بِشَابٍّ مِنْ شَبَابِ الشِّیعَهِ لَا یَتَفَقَّهُ فِی الدِّینِ لَأَوْجَعْتُهُ؛(1) اگر جوانی از جوانان شیعه را ببینم که در راه فراگیری دین تلاش نمی ورزد، به شدت تنبیهش می کنم.

در برخی از منابع، این حدیث با لفظ «لَأَدَّبْتُهُ»(2) به جای «لَأَوْجَعْتُهُ» آمده است و از امام کاظم علیه السلام نیز، با اندکی تغییر چنین نقل شده است:

لَوْ وَجَدْتُ شَابّاً مِنْ شُبَّانِ الشِّیعَهِ لَا یَتَفَقَّهُ لَضَرَبْتُهُ ضَرْبَهً بِالسَّیْفِ وَ رَوَی غَیْرِی عِشْرُونَ سَوْطاً وَ أَنَّهُ قَالَ تَفَقَّهُوا وَ إِلَّا أَنْتُمْ أَعْرَابٌ جُهَّالٌ؛(3) اگر جوانی از شیعه را ببینم که در راه فراگیری دین تلاش نمی ورزد، با شمشیر خواهم زد. راوی می گوید: به جای زدن با شمشیر دیگران بیست تازیانه نقل کرده اند و اینکه امام فرمود: تلاش ورزید وگرنه همان اعراب جاهلی خواهید بود.

در این احادیث اهل بیت به انواع مختلف تأکید می نمایند (مانند آوردن جمله اسمی، لام تأکید و مفعول مطلق) که این تأکید بدان جهت است که جوان برای فراگیری خوبی ها و فضایل، آمادگی فراوان دارد. امروزه برتری ملت ها به دانش و علم است, ازاین رو اهل بیت علیهم السلام هم به اصل آموختن در جوانی اهمیت داده اند، هم به این که چه چیزی را در جوانی باید آموخت؟ در فقه اهل بیت علیهم السلام آموختن بسیاری از چیزها که جوان را به بیراهه می برد، ممنوع و حرام اعلام شده است, از آن جمله است آموختن سحر و جادو و.... آن چه آموختن آن برای جوان در اولویت قراردارد، چیزهایی است که در بزرگ سالی به درد دین و دنیایش بخورد، امام علی علیه السلام می فرماید:

1- (1) بحارالأنوار، ج 1، ص 214.
2- (2) المحاسن برقی، ص 228.
3- (3) بحارالأنوار، ج 75, ص 346.