جوان و جوانی در سیره اهل بیت علیهم السلام صفحه 91

فرمود هر جوانی که در آغاز جوانی تن به ازدواج دهد, شیطانش به فریاد و ناله می افتد و می گوید: ای وای دوسوم دینش را از من نگه داشت. و پس از آن، در یک سوم دیگر باید تقوای خدا را پیشه سازد.

خداوند هر چیزی را که در وجود انسان به ودیعه گذاشته است, طرز استفاده صحیح از آن را نیز بیان نموده است. جوانی دوران طغیان غریزه جنسی است و این غریزه سرکش با ازدواج و تقویت ایمان مهار می شود؛ همان گونه که در حدیث بالا ذکر شد، در صورت ناتوانی از ازدواج، به روزه توصیه می شود, زیرا روزه اراده انسان را تقویت می نماید و اعتماد به نفس می دهد. از طرفی روزه جسم را ضعیف می سازد و روح را قوی؛ ازاین رو انسان را از افتادن در دامن گناه حفظ می نماید. در منابع دیگر آمده است که ادامه دادن روزه, شهوت را ضعیف نموده, مانع از تمایلات جنسی می شود:

فإنه یضعف الشهوه و یمنع الدواعی إلی النکاح؛(1) روزه شهوت [جنسی] را ضعیف و از انگیزه زناشویی می کاهد.

از سوی دیگر ازدواج کردن به زندگی برکت می دهد و انسان را با انگیزه می سازد که مهم ترین چیز در زندگی ایجاد انگیزه است. در موارد بسیاری اهل بیت علیهم السلام جوانان فقیر را به ازدواج توصیه نموده اند و پس از آن نیز جوان فقیر به بی نیازی دست یافته است که نمونه آن را در احادیث ذیل مرور می کنیم:

عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَی النَّبِیِّ صلی الله علیه و آله فَشَکَا إِلَیْهِ الْحَاجَهَ فَقَالَ تَزَوَّجْ فَتَزَوَّجَ فَوُسِّعَ عَلَیْهِ؛(2) امام