فرهنگ اصطلاحات اصول صفحه 136

صفحه 136

حقیقت واحدند،ولی لحاظ آنها متفاوت است.یعنی اگر امر را نسبت به آمر ملاحظه کنیم،ایجاب است ولی اگر نسبت به مأمورٌبه ملاحظه کنیم،وجوب نامیده می شود.

بالجمله و فی الجمله

مقصود از عبارت«بالجمله»،تمام آن چه است که این ترکیب در آن استعمال شده است.مثلاً اگر گفته شود:احادیث کتب اربعه(کافی،استبصار،تهذیب و من لا یحضره الفقیه)بالجمله حجّت هستند،معنایش این است که تمام روایات این چهار کتاب حجّت است.و مقصود از ترکیب«فی الجمله»،این است که برخی از آن چه این عبارت در آن استعمال شده حجّت است.مثلاً وقتی گفته می شود:اجماع یا خبر واحد،فی الجمله حجّت است،یعنی برخی از اقسام اجماع و خبر واحد حجّت است نه تمام اقسام آنها.

برائت

اشاره

به عنوان«اصل برائت»رجوع شود.

برائت اصلی

«برائت اصلی»یا«اصل نفی»،یعنی خالی بودن ذمّه از حکم الزامی شرعی.به عنوان«اصل برائت»رجوع شود.

برائت شرعی

«برائت شرعی»در مقابل«برائت عقلی»و به معنای حکم شارع به برائت و عدم لزوم احتیاط در موارد مشکوک است.اگر در موردی حکم واقعی بر مکلّف مجهول بماند،شارع مقدّس با قرار دادن حکم ظاهری(اباحۀ ظاهری)تکلیف را منتفی می کند.

-آیا برائت شرعی در همۀ اقسام شبهه معتبر است و جاری می شود؟پاسخ منفی است.اگر چه مشهور میان اصولیین،جریان و اعتبار برائت شرعی در اقسام شبهه اعم از تحریمی،وجوبی،حکمی و موضوعی است،اما بعضی از اصولیین جریان برائت در شبهۀ موضوعی را قبول ندارند.علمای اخباری شیعه برائت را

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه