فرهنگ اصطلاحات اصول صفحه 402

مُبهم

-1

«مبهم»در لغت به معنای فروبسته،پوشیده و مستور است و در اصطلاح اصولیین،عبارت است از آن چه که مجمل باشد.به عنوان«مجمل»رجوع شود.اما از دیدگاه علمای حدیث،مبهم،آن راوی حدیثی است که اسم او به جهت رعایت اختصار ذکر نشده باشد.در علم نحو،لفظ«مبهم»بر معانی مختلفی اطلاق می شود از جمله:لفظی که از جهت وضع دارای ابهام باشد و با آوردن«تمییز»ابهام آن برطرف گردد.

مُبیح

در اصطلاح اصولیین،دو لفظ«حاظر»و«مبیح»وصف دو دلیل متعارض هستند که مورد تعارض آن دو،حرمت و اباحه باشد.دلیل مخالف اصل اباحه را به اعتبار این که مانع از فعل است«حاظر»و دلیل موافق با اصل اباحه را به اعتبار این که مضمون آن موافق اصل اباحه است،«مبیح»گویند. (2)

متأخّری متأخّرین

به عنوان«قدما»رجوع شود.

متأخّرین

به عنوان«قدما»رجوع شود.

متجرّی

«متجرّی»چه کسی را گویند؟آیا تجرّی نیز حرام و موجب عقاب خواهد بود؟آیا تجرّی مراتب و اقسامی دارد؟به عنوان«تجرّی»رجوع شود.