فرهنگ اصطلاحات اصول صفحه 412

صفحه 412

مخصّص ظنّی الدّلالت

-1

هرگاه مخصّص ظاهر در تخصیص باشد،آن را«ظنّی الدّلالت»گویند.زیرا با وجود ظاهر،احتمال خلاف منتفی نیست برخلاف نصّ که با وجود آن،احتمال خلاف منتفی است.در مواردی که مخصّص از اقسام ظنّی الدّلالت باشد،وظیفه چیست؟در چنین حالتی،اگر عام نص باشد،باید به عام عمل نمود و خاص را تأویل نمود.مثلاً مولا در یک عبارت عام گفته:اکرام همۀ علما بدون استثنا واجب است؛و در جملۀ خاص وارد شده که:سزاوار است زید اکرام شود.در این صورت،کلمه«سزاوار»حمل بر استحباب می شود و باید به مفاد عام عمل نمود.ولی اگر عام و خاص،هر دو ظاهر باشند و سند هر دو نیز قطعی باشد،ظهور هر دو بدون اثر و عام و خاص،در حکم دو جملۀ مجمل بوده و باید به اصول عملی مراجعه نمود.اما اگر سند هر دو غیر قطعی باشد،مکلّف می تواند سند یکی را اخذ نماید و دیگری را رها کند.و اگر سند یکی قطعی و سند دیگری غیر قطعی بود،آن را که سند قطعی دارد اخذ می کند و به مفاد آن عمل می نماید.

مخصّص عقلی

«مخصّص عقلی»،یکی از اقسام مخصّص لبّی است که در مقابل مخصّص لفظی قرار دارد.مثلاً اگر مولا بگوید:همسایگان مرا اکرام کن،این عبارت عام است و همۀ همسایگان را در بر می گیرد.اما عقل حکم می کند که اکرام همسایگانی که دشمن مولا هستند شایسته نیست.این تخصیص به حکم عقل است و مخصّص را«عقلی»گویند.

مخصّص قطعی الدّلالت

هرگاه مخصّص نصّ در تخصیص باشد،آن را«قطعی الدّلالت»گویند در مقابل مخصّص ظنّی الدّلالت.مثلاً در عبارتی گفته شود:اکرام همۀ علما بدون استثنا واجب است.سپس در جملۀ دیگری گفته شود:اکرام زید واجب نیست.عبارت اوّل عام است و نصّ و عبارت دوم،خاص است و نصّ.در این قبیل موارد،اگر سند هر دو عبارت


1- (1) .اصطلاحات الاصول:236.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه