سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 1 صفحه 238

چه کار می کنی؟ می گوید می خواهم برای فرزندم اسم قرار بدهم. می گوییم: برای چه؟ چه کار می خواهی بکنی؟ می گوید: خوب فرزندم هست می خواهم صدایش کنم یا دیگران با او کار دارند و می خواهند صدایش کنند، می خواهم یک لفظی که دال بر او باشد، یک لفظی که وقتی انسان این لفظ را می شنود پی به این فرزند ببرد، وقتی که انسان این لفظ را می گوید، خود این فرزند متوجه بشود که پدرش دارد او را صدا می کند. آیا بیشتر از این است که لفظی را دال بر معنا قرار می دهد و لفظی را حاکی از یک معنا قرار می دهد؟

این که ما بگوییم بین این لفظ و معنا ایجاد هو هویّت می کند، در صورتی است که ما نخواهیم واقعیّت وضع را ملاحظه کنیم، واقعیّت وضع همین است که این جهتش در ما وجود دارد.

شما وقتی کتابی می نویسید، برای نامگذاری این کتاب مدتی فکر می کنید، بعد یک نامی برای این کتابتان می گذارید آیا نامگذاری این کتاب، حقیقت و واقعیّتش چیست؟ شما چه کار دارید می کنید؟

آیا به ذهنتان رفته است که بین این اسم و بین این مسمّی من دارم ایجاد یک هو هویّت می کنم؟ یا این که مسأله این است که این کتاب محل ابتلای خودم هست و محل ابتلای دیگران است لذا یک لفظ و یک اسمی را می خواهم برایش قرار بدهم که هروقت این اسم شنیده می شود انتقال به این معنا و این کتاب پیدا بشود، اگر از آن مخترعی که برای مخترع خودش نامگذاری می کند، بپرسند چه می کنی؟ آیا می گوید: ایجاد هو هویّت بین اتومبیل و این موجود خارجی می کنم! این حرفها نیست.

وقتی مخترع خود را نمی تواند دست بگیرد و همراه خودش ببرد، و این مورد نیاز واقع می شود، مثلا مخترع در خانه است و می خواهد در کوچه راجع به این مخترع بحث کند، لذا این نیاز به یک اسم دارد، نیاز به این دارد که یک لفظی را حاکی از این مخترع خودش و دال بر مخترع خودش قرار بدهد تا وقتی این لفظ شنیده می شود انتقال به آن مخترع پیدا شود.

عدم فرق بین وضع کلی و جزئی

اگر کسی در ذهنش بیاید که مسأله وضع به طور کلّی، یعنی در الفاظ عامه و کلی، غیر از نامگذاری جزئی است که مورد ابتلای من و شماست جوابش این است که ما نمی توانیم این حرف را بپذیریم.

آیا وجدانا بین نامگذاری بین یک ولد از طرف والد و بین وضعی که واضع، لفظ انسان را برای ماهیّت«حیوان ناطق» وضع می کند، در رابطۀ با ماهیّت وضع، فرقی وجود دارد؟ یعنی آیا اینجا دو نوع وضع داریم و دو ماهیّت برای وضع تحقق دارد یا این که ماهیّت وضع در اینجا و آنجا یکی است، منتها در آنجا موضوع له آن یک معنای کلی است و اینجا موضوع له آن یک معنای جزئی است اما ماهیّت و حقیقت وضع در این دو هیچ فرقی نمی کند. لذا مهمترین اشکالی که به اینها وارد است، عبارت از همین معناست که این یک مسأله ای است برخلاف وجدان و برخلاف آنچه که مورد