- مقدمه 1
- موضوع علم 3
- اشاره 3
- نیاز علوم به موضوع 5
- تبیین محل بحث 5
- نظریۀ امام خمینی«قده» دربارۀ احتیاج علوم به موضوع 6
- متن دلیل مشهور در لزوم نیاز علوم به موضوع 8
- دلیل مشهور بر لزوم نیاز هر علمی به موضوع 9
- محور اتحاد در موضوع علم(جامع) 10
- تذکّری به شاگردان«رعایت امانت در نقل گفته ها» 11
- اشاره 12
- نقد دلیل مشهور 12
- اقسام واحد و اشکال دلیل مشهور 12
- یادسپاری سودمند، مراد از«أَهْلَ الْبَیْتِ» 13
- مراد از وحدت در ترتب غرض واحد بر علوم 14
- مراد از واحد 14
- ترتّب دو علت بر معلول واحد 17
- نقدی بر دلیل مشهور 18
- نقد دوم بر دلیل مشهور 19
- نقد سوم بر دلیل مشهور 21
- اشاره 21
- محور تمایز علوم 21
- نقد نظریۀ مشهور بر تمایز علوم به تمایز موضوعات 22
- نقد دلیل وحدت غرض و جامع بین موضوعات مسائل 24
- نقد سوم 26
- نظر استاد در اثبات وجود و وحدت موضوع 27
- شبهه عدم سنخیت به لحاظ غرض 28
- وحدت و وجود موضوع 29
- اشاره 30
- یادسپاری ضروری، توجه به ترتیب بحث 30
- تعریف موضوع 30
- تبیین حوزۀ بحث(معنای عرض و ذاتی) 31
- تقسیمات عرض 32
- تعریف موضوع علم از نظر منطقین 32
- اشاره 32
- تقسیم عرض به ذاتی و قریب 33
- صور هشتگانه در عروض 33
- صورت دوم و سوم 34
- خلاصۀ صورت اول عروض 34
- وجه اشتراک پنج قسم از عروض 35
- توضیحی پیرامون واسطه در ثبوت و عروض 37
- خلاصۀ اقسام هشتگانه 38
- تبیین احکام صور هشتگانه عرض 40
- اشاره 41
- سخنی از صدر المتألهین دربارۀ عرض قریب 41
- توجیه نظریّۀ صدر المتألهین 43
- نظریۀ حاجی سبزواری(ره) دربارۀ عرض قریب 43
- نظریۀ علامۀ طباطبائی(ره) دربارۀ عرض ذاتی و قریب 44
- اشاره 44
- خلاصۀ نظریات دربارۀ عرض قریب و ذاتی 44
- نقد نظریۀ علامۀ طباطبائی(ره) دربارۀ تعریف عرض ذاتی و قریب 45
- نقل نظریه ای از ملاصدرا و لازمۀ آن 47
- ادامۀ توضیح نقد نظریۀ مشهور 48
- اشاره 48
- شاهدی دیگر بر عدم صحت نظریۀ مشهور 49
- نقد و بررسی نظریۀ محقق خراسانی(ره) 50
- اشاره 50
- نگرشی دقیق بر طرح مسأله و تشریح معنای عرض 51
- خلاصۀ نقد امام خمینی(ره) 51
- نقدی بر نظریۀ فلاسفه و مناطقه 52
- نظریۀ استاد دربارۀ تعریف موضوع علوم و عرض 52
- وجه تمایز و اشتراک جوهر و عرض 54
- توضیحی پیرامون تعریف و اقسام عرض 54
- توضیح اشکال در احکام وضعیّه 55
- اشاره 55
- مراد از عرض در تعریف موضوع علوم 55
- توضیح اشکال در احکام تکلیفیّه 56
- معروض حکم وجوب یا حرمت 57
- اشاره 58
- نظر استاد دربارۀ تعریف علم اصول 58
- مراد از عرض در تعریف علم اصول 59
- پاسخ از اشکال امام خمینی(ره) بر محقق خراسانی(ره) 60
- اشکال بر تعریف موضوع علم و پاسخ آن 62
- چگونگی ارتباط موضوع علم با مسائل آن 63
- نظر استاد دربارۀ اثبات وجود موضوع برای علم 64
- تمایز علوم و محور آن 65
- اشاره 65
- اشکال اول بر سخن مشهور و پاسخ آن 66
- دو احتمال در معنای سخن مشهور برای تمایز علوم 66
- نکتۀ لطیفی از محقق اصفهانی(ره) 67
- نظریّۀ مشهور در تمایز علوم و اشکالات بر آن 69
- توضیحی پیرامون برهان انّ و لمّ 70
- اشاره 70
- توجیه آخوند(ره) پیرامون سخن مشهور در تمایز علوم 71
- اشاره 72
- بر اشکال مرحوم آخوند(ره) به مشهور 72
- جواب اشکال مرحوم آخوند(ره) 73
- کلام بزرگان پیرامون موضوع علم و وحدت آن 74
- اشاره 76
- نظریۀ مرحوم محقق خراسانی(ره) در تمایز علوم 76
- دو نکتۀ قابل توجه در سخن آخوند(ره) 78
- اشکال اول بر آخوند(ره) در تأخیر غرض از علم و پاسخ آن 79
- اشکال دوم بر آخوند(ره) در عملی بودن اغراض 80
- اشاره 81
- تحلیلی پیرامون تمایز علوم به تمایز اغراض 81
- پاسخ از اشکال دوّم عملی بودن اغراض 81
- اشاره 83
- نظریّۀ امام خمینی«ره» پیرامون تمایز علوم 83
- نقد نظریّۀ امام خمینی«ره» 84
- پاسخ از نقد بر امام خمینی«ره» 85
- پاسخ دوم از نقد بر امام خمینی«ره» 86
- اشاره 89
- نظریّۀ آیه الله بروجردی«ره» (پیرامون تمایز علوم) 89
- مقدمّه اوّل 90
- مقدمۀ دوم 91
- مقدمۀ سوّم(توضیحی پیرامون معنای عرض) 92
- مقدمۀ چهارم 94
- مقدمۀ پنجم 94
- خلاصۀ نظریّۀ مرحوم آیه الله بروجردی 96
- نقد استاد بر کلام آیه اللّه بروجردی 97
- نقد سوم: مراد از جامع محمولات و پاسخ آن 99
- اشکال اساسی اول 102
- توسعۀ اشکال بر سخن مشهور 105
- سلامت نظریۀ آخوند(ره) در تمایز، از اشکال پیشگفته 106
- اشکال اساسی دیگری بر نظریۀ مرحوم بروجردی 108
- تقریر اشکال به بیان دیگر 110
- طرح یک شبهه و پاسخ آن 111
- خلاصۀ اشکال 112
- تفاوت تمایز در مقام تعلیم و تدوین 114
- بررسی نظریۀ آقای خوئی(ره) 114
- نقد کلام آقای خوئی(ره) 117
- تمایز علوم به تمایز روشها و متدهای بحث 120
- نقد یکم 121
- نقدهای نظریّۀ پیشگفته 121
- نقد دوّم 122
- نقد سوّم 123
- مختار استاد در تمایز علوم 123
- فرق سنخیت با عنوان جامع 125
- اشاره 127
- تبیین بحث پیرامون موضوع علم اصول 127
- نظر مشهور پیرامون موضوع علم اصول و نقد دوگانۀ آن 128
- اشاره 128
- اشکال صاحب فصول بر مشهور 129
- پاسخ صاحب فصول از اشکال خودش 129
- نقد آخوند(ره) بر پاسخ پیشگفته 130
- توجیه شیخ بر نظریۀ صاحب فصول 131
- پاسخ مرحوم آخوند(ره) از توجیه شیخ 132
- اشکال آخوند(ره) بر دفاع شیخ 133
- خلاصۀ بحثهای گذشته 133
- خلاصۀ اشکال بر فرض دوم 136
- نقدی بر آخوند(ره) 136
- پاسخ نقد پیشگفته 137
- نظر مرحوم آخوند(ره) در موضوع علم اصول 137
- نقد نظریۀ مرحوم آخوند(ره) 137
- اشاره 137
- اشاره 140
- نظریۀ مرحوم آقای بروجردی پیرامون موضوع علم اصول 140
- معنای حجت 141
- نقدی بر نظریۀ پیشین 142
- موارد استثنا 142
- نظریۀ امام خمینی«ره» پیرامون موضوع علم اصول 143
- نظر استاد در موضوع علم اصول 144
- اشاره 147
- تعریف مشهور 147
- اشاره 148
- اشکال اول آخوند(ره) بر تعریف مشهور 148
- دفاعی از تعریف مشهور 150
- اشکال دوم آخوند(ره) بر تعریف مشهور 151
- اشاره 151
- تفاوت اصول عملیه در شبهات موضوعیه و حکمیه 153
- اشاره 156
- تعریف آخوند(ره) در تعریف علم اصول 156
- اشکالات امام خمینی«ره» بر تعریف آخوند(ره) 157
- اشاره 159
- اشکال مرحوم اصفهانی(ره) بر تعریف آخوند(ره) 159
- امکان طرح جامع و نقد آن 160
- خلاصۀ اشکال مرحوم محقق اصفهانی(ره) 160
- چگونگی حجیّت امارات شرعیه 161
- اشاره 162
- نظر مرحوم آخوند(ره) پیرامون حجیت امارات 162
- نقد استاد بر نظریۀ مرحوم آخوند(ره) 163
- اشاره 165
- تعریف مرحوم نایینی بر علم اصول 165
- نقدهای سه گانۀ تعریف پیشگفته 165
- تعریف مرحوم محقق عراقی(ره) بر علم اصول 168
- اشاره 168
- نقد مرحوم اصفهانی(ره) بر تعریف پیشگفته 168
- نقد امام راحل«ره» بر تعریف محقق عراقی(ره) 169
- تعریف آقای خوئی(ره) از علم اصول 171
- اشاره 171
- نقدی بر رکن اول 172
- اشاره 172
- اشاره 172
- رکن اول تعریف فرق استنباط و تطبیق 172
- پاسخ نقد پیشگفته توسعه در معنای استنباط 173
- توضیحی از استاد پیرامون پاسخ پیشگفته 174
- رکن دوم تعریف 175
- اشاره 175
- نقد تعریف پیشگفته 176
- تعریف امام راحل(ره) از علم اصول 178
- اشاره 178
- توضیحی پیرامون قواعد آلی و استقلالی 178
- استصحاب و قاعدۀ حلّ، آلیّت و استقلالیت 180
- نقد استاد بر کلام امام راحل(ره) 183
- توضیحی پیرامون قواعد اصولی و فقهی 185
- اشاره 185
- خلاصۀ امتیاز اول 186
- بیان امتیاز دوم 187
- نقدی بر سخن شیخ 187
- اشاره 187
- اشاره 189
- بیان تفاوت دیگری میان قواعد اصولی و فقهی 189
- نظر استاد پیرامون امتیاز قواعد فقهی از اصولی 189
- خلاصۀ نظر استاد 190
- اشاره 192
- مراد از وضع ذاتی(ارتباط ذاتی لفظ و معنا) 193
- توضیح و نقد وضع ذاتی 194
- دو احتمال دیگر در وضع ذاتی و نقد آن 195
- اشاره 196
- دلیلی بر نفی مدخلیّت وضع 196
- دو نقد بر دلیل پیشگفته 197
- واضع الفاظ ، انسان است یا خداوند 200
- اشاره 200
- اشاره 201
- دلیل اول: آیۀ«عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ کُلَّها» 201
- اشاره 201
- ادلّه قائلین به واضع بودن خداوند 201
- اشاره 202
- دلیل دوم قائلین به واضع بودن خداوند 202
- سستی استدلال به آیه«عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ» 202
- نفی واضع بودن بشر 203
- اشاره 203
- جواب استاد از دلیل دوم 203
- عدم قدرت انسان بر وضع الفاظ غیرمتناهی 204
- گسترش زبان در بین بشر 205
- دلیل مرحوم محقق نائینی(ره) بر این که واضع بشر نیست 207
- دلیل دوم مرحوم نائینی(ره) «عدم تناهی الفاظ و معانی» 208
- استبعاد واضع بودن بشر برای الفاظ 209
- وضع الفاظ برای معانی در زمان عدم وجود وضع 210
- وضع الفاظ ، جعل تکوینی، تشریعی، الهام یا جبلّی 211
- اشاره 211
- اشکالات بیان مرحوم نائینی(ره) 212
- بازگشت تکثّر زبانها به واضع بودن خداوند 215
- غایت و نتیجۀ وضع 216
- ضرر تکثّر زبانها به سهولت تفهیم و تفهّم 216
- عدم تلازم بین نافع بودن و آیه بودن 217
- چگونگی وضع لغات در معانی کلیّه 219
- راز وضع لغات 219
- اشاره 219
- نظر قابل قبول در وضع لغات 220
- اشاره 222
- اشاره 222
- وضع تعیینی و تعیّنی 222
- ماهیّت و حقیقت وضع 222
- ریشۀ تعریف ماهیت وضع در بیان صاحب کفایه(ره) 223
- اختصاص لفظ به معنا ناشی از وضع است 224
- مبهم بودن تعریف وضع 224
- تعریف وضع مساوی با معنای مصدری است، نه اسم مصدری 225
- تعریف دوم وضع 226
- اشاره 226
- نمونه ای که داخل در مقولات جوهریه و عرضیه نیست 227
- معنای ملازمه واقعیه لفظ و معنا 227
- تساوی ملازمه بین لفظ و معنا برای عالم و جاهل 229
- وضع، ملازمۀ بین لفظ و معنا است 229
- ملازمه بین لفظ و معنا تصوّر ندارد 230
- اشاره 232
- معنای هو هویّت 232
- هو هویّت اعتباریّه 233
- اشاره 234
- هو هویّت اعتباریّه بین لفظ و معنا 234
- دلیل اول؛ القای معانی توسط لفظ 235
- دلیل دوم؛ وجود چهارگانۀ معانی، وجود حقیقی، ذهنی، انشائی، لفظی 236
- حقیقت وضع 237
- اشاره 237
- عدم فرق بین وضع کلی و جزئی 238
- عدم توجه به ایجاد اتحاد و هو هویّت در مقام نامگذاری 240
- عدم فرق در وضع مفهوم کلی و جزئی 241
- اصالت معانی و آلیّت الفاظ 241
- تباین بین وجود لفظی و خارجی 242
- دلیل دوم هو هویّت: مراتب وجود 242
- مسامحه در تقسیم چهارگانۀ وجود معنا 244
- تفسیر چهارم برای وضع؛ التزام نفسانی 245
- حقیقت وضع، در باطن و نفس واضع 246
- دلیل وجدانی بر تعریف سوم؛ التزام نفسانی 248
- پذیرش یا رد تعریف وضع به التزام نفسی 249
- مناسبت بین معنای لغوی و سایر موارد استعمال وضع 249
- عدم فرق بین واضع اصطلاحی و مستعملین 249
- عدم اطلاق واضع بر مستعملین 250
- لفظ محقق وضع است یا حاکی از آن 251
- تفاوت جملۀ انشائیه و خبریه در حکایت واقع 252
- اشکال بر تفسیر وضع به تعهد نفسانی 253
- اشاره 255
- مسألۀ وضع تحت مقولات جوهر و عرض نیست 255
- نظر مرحوم محقق کمپانی در مسألۀ وضع 255
- دلیل اول بر عدم ارتباط وضع به عرض 256
- دلیل دوم بر عدم ارتباط وضع به عرض 257
- اشاره 258
- وضع از مقولۀ اضافه 258
- وضع از امور اعتباری 259
- عدم فرق بین بکار بردن لفظ و اشاره در واقعیت 260
- دقت در معنای وضع و عدم توجه واضعین 261
- تشابه مسألۀ وضع به تابلوی راهنما 263
- اعتباری بودن وضع الفاظ و دوالّ 265
- وضع تعیینی و تعیّنی براساس نظر محقق اصفهانی(ره) 266
- اعتبار ارتباط و اختصاص در وضع تعیّنی مانند تعیینی 267
- اقسام اربعۀ وضع 271
- اشاره 271
- منشأ تقسیم چهارگانه در وضع 272
- تعریف اقسام وضع 272
- یک نکته در دو قسم اول از وضع 273
- دو قسم دیگر از اقسام وضع 274
- امکان وقوع اقسام چهارگانۀ وضع 275
- نظر صاحب کفایه در عدم امکان قسم چهارم 275
- غیرقابل تصور بودن قسم سوم و چهارم 277
- نظر امام خمینی(ره) در عدم امکان صورت سوم و چهارم وضع 280
- دفع اشکال از صورت سوم وضع با تفصیل در کلیات 281
- کلیات انتزاعیه مرآت افراد 282
- قضایای حقیقیه و خارجیه مرآت افراد 284
- معنای حکایت در قضایای کلیه 285
- جواب نقضی و حلّی به نظریۀ بعض الاعلام 286
- نقد استاد بر مؤید بعض الاعلام 287
- کلی بگونۀ اهمال یا سریان 289
- نظر استاد در اهمال و سریان 290
- عدم امکان تصویر عقلی در وضع عام و موضوع له خاص 292
- فرض امکان تصویر عقلی و نقد بر آن 293
- وضع خاص و موضوع له عام و امکان تصویر عقلی آن 295
- عدم امکان وضع خاص و موضوع له عام و نقد آن 297
- نظر استاد پیرامون امکان وضع خاص و موضوع له 298
- اشکال بر امکان وضع عام و موضوع له عام 302
- اشاره 302
- پاسخ اشکال بر وضع عام، موضوع له عام 303
- فرق تصور جزئی و کلی و اشتراک آنها 304
- محمول در قضایای حملیه 305
- دو تصویر در نظریۀ مشهور در وضع عام و موضوع له عام 307
- ثمرات و نتایج دو تصویر در حقیقت وضع عام و موضوع له عام 308
- نظریه محقق عراقی(ره) پیرامون وضع عام و موضوع له عام 309
- طرح شبهۀ امکان ملاحظۀ تمامی حصص و پاسخ آن 312
- نقد بیان محقق عراقی(ره) در وضع عام و موضوع له خاص 313
- بیان استاد پیرامون تحقق کلی طبیعی در خارج 315
- تبیین امکان وقوعی اقسام چهارگانه 316
- پاسخ استاد به شبهۀ اعلام شخصیّه 318
- تبیین وضع اعلام شخصیّه 320
- وضع خاص و موضوع له خاص و اشکالات آن 321
- تلازم وجود با جزئیت 322
- جهت قضیه در مورد وجود خارجی 323
- اشاره 325
- اشکال در وضع اعلام شخصیه 325
- تقریر چکیدۀ اشکال 326
- پاسخ اشکال یاد بر وضع اعلام شخصیه 327
- وضع نوعی و شخصی و بررسی موارد چهارگانۀ آن 328
- اشاره 328
- بررسی قسم اول 329
- توضیحی پیرامون شخصی بودن وضع 329
- تبیین احکام صورتهای چهارگانۀ وضع(از جهت نوعی یا شخصی بودن) 331
- حکم قسم سوم و چهارم 332
- اقوال سه گانه در بیان حکم قسم سوم و چهارم 333
- نظر استاد مبنی بر ترجیح نظریۀ مرحوم آقای خوئی(ره) 334
- بیان حکم وضع در حروف 335
- بیان نظریۀ مرحوم آخوند(ره) در چگونگی وضع حروف 336
- اشاره 338
- ثمرۀ بحث از چگونگی وضع حروف 338
- بررسی نظریّۀ مرحوم آخوند(ره) پیرامون وضع حروف 339
- بررسی احتمالهای دوگانه، خصوصیت خارجیه یا ذهنیه 340
- جزئیت خارجیه در معانی حروف 342
- اشکال سوم آخوند(ره) بر سخن مشهور 345
- نظریّۀ آخوند(ره) پیرامون وضع حروف و اشکال استاد بر آن 348
- اشاره 348
- پاسخ مرحوم آخوند(ره) 349
- نقد احتمال اول مرحوم آخوند(ره) بنابر فرق بین حرف من و ابتدا 350
- اشاره 352
- بیان استاد و نقد پاسخ آخوند(ره) 352
- اشکال ترادف معنای اسمی و حرفی و پاسخ آخوند(ره) 352
- احتمال دوم در بیان آخوند(ره) 353
- نقد پاسخ دوم آخوند(ره) در جابجا کردن محدودۀ استعمال 354
- عدم ارتباط استعمال در معنا به طریقیت و موضوعیت 356
- نقض استقلالی بودن معنای اسمی و تبعی بودن معنای حرفی 356
- اشکال مرحوم خوئی(ره) به آخوند(ره)، پیرامون تبعی بودن معنای حروف 359
- پاسخ استاد از تبعی بودن معنای حروف 360
- اشکال اساسی بر نظریۀ آخوند(ره) در وضع معنای حرفی 361
- بررسی نظریۀ دوم در وضع حروف 361
- نقدهای استاد بر نظریۀ تشبیه حروف به حرکات اعرابیه 362
- بررسی سخن مرحوم نائینی(ره) در وضع حروف 364
- بیان مبنای مرحوم نائینی(ره)؛ پیرامون تفاوت معانی اسمیه و حرفیه 366
- تفاوت عالم ذهن با عالم خارج در تحقق مقولۀ جوهر و عرض 367
- عینیت معنای حرفی و ربطی 368
- دو خصوصیت برای معنای عقود و ایقاعات 369
- تشابه میان معانی حرفی و اسمی و عقود و ایقاعات 369
- اشاره 369
- بیان تشابه میان معانی حرفی و اسمی و لفظ و معنا 370
- مؤید روایی بر بیان مرحوم نائینی(ره) و نقد آن 371
- غیرمعقول بودن معانی ایجادیه حروف و اشکال استاد بر آن 373
- اشکالات و نقض بر کلام نائینی(ره) 375
- قول مرحوم محقق اصفهانی(ره) در وضع حروف 380
- تقسیم وجودات در کلام فلاسفه 381
- اشاره 381
- مسألۀ شک و فرق آن با یقین 383
- بیان مرحوم اصفهانی(ره) در وجودات 387
- دلیل دوم بر مدعا 388
- استقلالی بودن مفهوم و غیرمستقل بودن مصادیق آن 389
- اشاره 391
- خلاصۀ مختار محقق اصفهانی(ره) در معانی حروف 391
- اشکال نقضی مرحوم خوئی(ره) بر محقق اصفهانی(ره) 391
- اشکال استاد بر مرحوم خوئی(ره) 393
- مراحل واقعیت در قضایای واقعیه 395
- اشکال دوم مرحوم خوئی(ره) بر محقق کمپانی 396
- پاسخ استاد به مرحوم خوئی(ره) 398
- پاسخ حلی 399
- پاسخ استاد از اشکال دوم مرحوم خوئی(ره) 400
- اشکال سوم آقای خوئی(ره) در استعمالات 402
- بیان نظریۀ مرحوم خوئی(ره) در معانی حروف 406
- انگیزه های انتخاب در معنای حرفی 409
- ارزیابی و نقد اول بر نظریۀ مرحوم خوئی(ره) در باب حروف 409
- اشکال سوم بر کلام مرحوم خوئی(ره) 412
- نقد دوم بر کلام مرحوم خوئی(ره) 412
- نظریۀ استاد پیرامون معانی حروف 414
- اشاره 414
- بررسی مراحل تصوری و تصدیقی در جملات اخباری 415
- بیان تنظیری از صدر المتألهین برای معنای حرفی 417
- توضیحی پیرامون حقیقت جمل خبریه 418
- بررسی مرحلۀ تصور مستمع 418
- اشاره 418
- بررسی مرحله استعمال و بیان شاهدی از ادبیات عرب 419
- معانی حروف حاکیه 421
- معانی حروف ایجادیه 422
- واقعیت عنوان و معنون در معانی حرفیه 424
- اشاره 424
- کیفیت وضع در حروف حاکیه 424
- دفع اشکال مرحوم آخوند(ره) 426
- راه حل در باب معنای حروف 427
- جواب امام«ره» از اشکال مرحوم آخوند(ره) در معانی حروف 429
- عدم جواز استعمال لفظ مشترک در اکثر از معنای واحد 430
- فرق کلی و جزئی خارجی 431
- حکایت حروف از واقعیات 433
- اشاره 436
- نتیجۀ بحث در باب حروف 437
- تقسیم قضایای حملیه و اتحاد در آن 439
- تفاوت جمل انشائیه و اخباریه در ادامۀ بحث حروف 439
- اشاره 441
- تقسیم قضایای حملیه به حمل شائع صناعی 441
- اجزاء قضایای حملیه 442
- اجزاء اصلی قضایا 444
- قضیۀ حملیۀ به حمل شائع صناعی 446
- قضیۀ حملیۀ به حمل شایع صناعی قسم دوم 447
- اشاره 447
- خصوصیت قضایای حملیۀ به حمل شایع صناعی قسم دوم 448
- وجود نسبت در بعض قضایا و حق در آن 451
- کلام مشهور در اجزاء قضایا و ردّ استاد 452
- نسبت در قضایای سلبیه 454
- مختار مشهور در توجیه قضایای سلبیه 455
- واقعیت در قضایای لفظیه و معقوله 457
- ملاک حمل محمول بر موضوع در قضایای حملیه و مراتب اتحاد 458
- مراد از قضایای مؤوّله 459
- اشاره 459
- هو هویت در قضیۀ سالبه 460
- ملاک در باب قضایای حملیه موجبه و سالبه 460
- اتحاد کامل بین اسماء و حروف 463
- اشاره 464
- مورد اختلاف بین خبر و انشاء در کلام آخوند(ره) 465
- اشاره 465
- تفاوت حقیقی بین اسماء و حروف 466
- اشاره 466
- نظر استاد در تفاوت حقیقی بین اسماء و حروف 467
- فرق انشاء و اخبار 469
- بعت اخباری و خصوصیت معنای انشائی 470
- نتیجۀ قول به عدم فرق بین انشاء و اخبار 471
- توجیه جملات اخباری 472
- ماهیت اخبار و فرق آن با ماهیت انشاء 474
- اشاره 474
- کلام بعض الاعلام در اعتبار نفسانی انشاء 475
- جواب استاد از کلام بعض الاعلام 476
- نقش لفظ در باب انشاء 476
- اشکال به اعتبار نفسانی در انشاء 478
- حقیقت انشاء و دخالت لفظ در آن 480
- نظر مشهور در وعاء اعتبار در انشاء و اشکال استاد 482
- کلام آخوند(ره) در وجود انشائی 483
- مراد از تشخّص و جزئیت در وجود انشائی و اشکالات آن 485
- رابطۀ نفس الامر و واقعیت در وجود انشائی 485
- اشکال مرحوم محقق اصفهانی(ره) بر کلام مرحوم آخوند(ره) 487
- عدم تلازم میان وجود انشائی و اعتبار ملکیت 487
- مراد از نفس الامر در کلام آخوند(ره) 488
- ارتباط جمل خبریه با جمل انشائیه 489
- مناقشه در کلام محقق اصفهانی(ره) 491
- عدم انحصار وجودات چهارگانه 492
- رد استاد بر توجیه محقق اصفهانی(ره) از کلمۀ نفس الامر 493
- فرق مفردات غیر انشایی با جملات 494
- فرق میان جمله خبریه و جمله انشائیه 495
- اشکال به مشهور و مرحوم آخوند(ره) در انشاء 497
- تشبیه انشاء به اسماء اشاره و ضمائر 498
- علت رجحان قول مرحوم آخوند(ره) 498
- تشخص در اشاره و تخاطب 499
- اشاره 500
- کلام محاضرات در دخالت اشارۀ عملیه در اشارۀ لفظیه 500
- جواب استاد از کلام محاضرات 501
- اشاره 503
- فرق اشارۀ لفظیه و اشاره عملیه 503
- کلام محقق خراسانی(ره) و اشکال آن 504
- خصوصیات اسماء اشاره 504
- اشکال به نسبت بین مشیر و مشار الیه 506
- اشتراک ضمیر غائب با اسم اشاره 509
- اشارۀ عملیه در غائب 510
- عدم انحصار وضع عام و موضوع له خاص در حروف 511
- فرق اسم ظاهر و اسماء اشاره 511
- اشاره 513
- استناد صحت استعمال به ترخیص واضع 515
- مختار مرحوم آخوند(ره) در استناد صحت استعمال مجاز با ذوق عرف 516
- اشاره 516
- اشکال بر استدلال مرحوم آخوند(ره) 517
- ادعای سکاکی در مقابل مشهور 518
- کلام مشهور در مجاز اعم از استعاره و غیراستعاره 520
- اشاره 520
- ادعای عینیت، توجیه دیگر در کلام سکاکی 521
- راه سوم در توجیه مجازات 522
- ارادۀ استعمالیه و ارادۀ جدیه 523
- علت استعمال مجازی در کلی مجازات 526
- علاقۀ مشابهت 526
- اشاره 526
- لزوم توجه به ارادۀ جدی 527
- فرق کلام مرحوم مسجد شاهی با سکاکی 528
- مؤید برای کلام مرحوم مسجد شاهی 529
- معانی در استعمالات حقیقیّه و استعمالات مجازیه 531
- اشاره 532
- مبانی مختلف در استعمال لفظ 532
- صحت اطلاقات و عنوان استعمال 533
- صحه الاستعمال به معنای حسن الاستعمال 535
- اقسام چهارگانه در اطلاق و ارادۀ لفظ 538
- اشکالات مرحوم آخوند(ره) 539
- جواب مرحوم آخوند(ره) از صاحب فصول 540
- بهترین جواب به صاحب فصول 541
- انطباق عنوان استعمال 542
- مراد از استعمال و مغایرت اعتباری 544
- اشاره 544
- مناقشۀ مرحوم بروجردی(قده) و جواب استاد به ایشان 546
- عنوان استعمال در قسم دوم و سوم 548
- احتمالات مرحوم آخوند(ره) در صنف و نوع 550
- نظر مرحوم آخوند(ره) در نوع و صنف 552
- بیان استاد در باب نوع و صنف 553
- شبهه وحدت مستعمل و مستعمل فیه در باب استعمال 555
- موضوع له الفاظ و نقش اراده 557
- مراد از وجود حقیقی اراده و اتحاد آن با طلب 559
- ادلۀ مرحوم آخوند(ره) در ابطال نقش اراده در موضوع له 559
- دلالت لفظ بر خارجیت و دلیل قائلین 561
- اشاره 562
- علت غائی و ارتباط آن به وضع 562
- دخالت اراده و مراد متکلم در هدف غائی وضع 564
- نظر استاد در باب دخالت اراده در وضع 565
- کلام علمین: شیخ الرئیس و محقق طوسی خواجه نصیر الدین 566
- بیان صاحب معالم و صاحب قوانین در دخالت قید در موضوع له 566
- کلام محقق طوسی و شیخ الرئیس و توجیه مرحوم آخوند(ره) 570
- اشاره 572
- کلام بعض الاعلام در دخالت التزام در وضع 572
- پاسخ استاد از بعض الاعلام و جواب مشهور 573
- وضع برای مجموع مرکب 575
- وضع در مرکبات، بما هو مجموع مرکب 577
- اشاره 579
- مراد از واقعیت 579
- توجیه وحدت مفاد مجموع مرکب با مفاد هیئت جملۀ خبریه 581
- دلیل ابن مالک در بیان وضع شخصی در مرکبات 582
- علائم حقیقت و مجاز 584
- تبادر 584
- مورد استعمال تبادر 585
- اشاره 585
- اثر مترتب بر تبادر و فرق وضع تعیینی و تعیّنی 585
- علت انتخاب تبادر برای علامت حقیقت 586
- اشکالات بر تبادر و توجیه آنها 587
- وجود دو فرد از علم تفصیلی و پاسخ آن 589
- شرط صحت اطلاق تبادر 591
- اشاره 592
- اصاله عدم القرینه 592
- مراد از اطراد 592
- مراد مرحوم آخوند(ره) از علامیت تبادر برای حقیقت 596
- اشکال به کلام مشهور در عدم مجازیت تبادر 597
- اشاره 598
- مراد از عدم صحت سلب 598
- خصوصیت قضایای موجبه 599
- بیان مرحوم آیه الله بروجردی(قده) در شرط نهم در تناقض 600
- انواع قضایای سالبه و موجبه 601
- اشکال دور در مسألۀ تبادر 605
- اتحاد و هو هویت در قضایای حملیه 607
- فرق علم اجمالی و علم تفصیلی 608
- توجیه مرحوم آخوند(ره) از اشکال در عدم صحت سلب 610
برای«کلی المفرد مذکر» است، آیا این مطلب با آنچه نحویین در معنای«هذا» گفته اند، و در مرادفاتش در لغت های دیگر، انسان می فهمد؛ «هذا»، مساوی با المفرد المذکر است؟ این یعنی:
المفرد المذکر، این با المفرد المذکر مثل انسان و حیوان ناطق است؟ همانطوری که اگر مفهوم انسان با حیوان ناطق، تغایر داشته باشد، اما ماهیت انسان و ماهیت حیوان ناطق یکی است، آیا«هذا» با المفرد المذکر این حکم را دارد؟ شما که می گویید: «هذا» برای«المفرد المذکر» وضع شده است، یا «هذا» و«المفرد المذکر» مثل انسان و بشر هستند که حتی در عالم مفهوم هم متحدند، یا لا اقل مثل انسان و حیوان ناطق در عالم ماهیت باید اتحاد داشته باشند. آیا کلمه«هذا» با کلمه«المفرد المذکر» مثل انسان و بشر، یا انسان و حیوان ناطق است؟ آیا در ذهن شما با شنیدن کلمه«هذا»، مفرد مذکر آمده است؟
اینها همه دلیل است که ما نمی توانیم بگوییم: «هذا» معنای عامی دارد که«کلی المفرد المذکر» است، منتهی واضع گفته است: کلمه«هذا» در معنای خودش، همراه با اشاره باشد، اما اشاره در معنای «هذا» نیست. معنای«هذا» نفس«المفرد المذکر» است، بهمان حیث کلیت و عمومیتی که دارد.
لذا بیان محقق خراسانی(ره) خلاف درک و فهم است، واقع مسأله این است که«هذا» لفظی همان اشاره عملیه را دلالت می کند، مفاد و واقعیت و حقیقت اشاره است، نه اشاره به معنای«مفهوم الاشاره»، اشاره واقعی و حقیقی.
اشکالی مطرح است، که روی این بیان، «هذا» معنای حرفی دارد. چیزی که معنای حرفی داشته باشد، صلاحیت ندارد که به عنوان مبتداء واقع بشود.
حرف، صلاحیت برای این معنا ندارد و چیزی که معنای حرفی دارد، هم صلاحیت برای این معنا را ندارد. در تعبیرات، بجای«زید قائم» می توانیم تعبیر کنیم که«هذا قائم»، که یک جمله درست است.
اگر شخصی اشکال کند: «هذا» به معنای اشاره است، اشاره که صلاحیت ندارد، موضوع برای «قائم» واقع بشود، آن که قائم است، مشار الیه قائم است. اگر حرف مرحوم آخوند(ره) را بپذیریم، می توانیم بگوییم: «المفرد المذکر قائم»، قیام وصف برای همان مفرد مذکر است. طبق کلام مرحوم آخوند(ره) «هذا قائم» یک معنای خیلی صحیح خواهد داشت، و هیچ اشکال ادبی هم به او توجه پیدا نمی کند، چون معنای«هذا»، «المفرد المذکر» است، و«المفرد المذکر قائم» می تواند درست باشد؛ ولو این که اشکال دیگری به مرحوم آخوند(ره) در این رابطه هست که«قائم» وصف برای مصداق «المفرد المذکر» است، نه وصف برای«کلی المفرد المذکر»، مرحوم آخوند(ره) نمی گوید«هذا» برای مصداق«المفرد المذکر» وضع شده، بلکه می گوید: برای مفهوم«کلی المفرد المذکر» وضع شده است. پس این«کلی المفرد المذکر» نمی تواند موضوع برای«قائم» قرار گیرد؟ این اشکال خیلی مهم نیست.