سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 2 صفحه 291

درس یکصد و سی و سوم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلاه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

صحت انعقاد نذر در عبادات مکروه

آخرین دلیلی که اعمی به آن استدلال کرده بود این بود که اگر کسی نذر کند در مواضع مکروهه مثل حمام نماز نخواند، فقها گفته اند: بلا اشکال این نذر منعقد می شود. اگر به دنبال این نذر در حمام نماز بخواند، حنث نذر و مخالفت نذر تحقق پیدا می کند. در حالی که مستدل می گوید: این در صورتی است که ترک«صلاه» متعلق نذر واقع شده و مقصود اعم باشد، برای خاطر این که اگر کلمۀ «صلاه» برای خصوص«صلاه» صحیحه وضع شده باشد و مقصود همان معنای موضوع له«صلاه» باشد؛ به مجرد این که نذر به ترک او تعلق گرفت، لازمه اش این است که مخالفت نذر حرام باشد و مخالفت نذر، به«صلاه» در حمام تحقق پیدا می کند. در حقیقت حرمت تعلق به عبادت می گیرد و اگر حرمت متعلق به عبادت شد، فساد عبادت را اقتضاء می کند و اگر عبادت فاسد شد، نمی تواند مخالفت نذر قرار بگیرد، برای این که شما می گویید: کلمۀ«صلاه» برای«صلاه» صحیحه وضع شده است. پس نمی شود نماز فاسد به عنوان حنث نذر مطرح بشود، این یک تالی فاسد. تالی فاسد دومش این است که نذر در مواردی تحقق دارد که خود نذر، موجب سلب قدرت از نذرکننده نشود.

در اینجا اگر مسألۀ«صلاه» صحیحه مطرح باشد لازمه اش این است که نذر از ناذر سلب قدرت