سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 2 صفحه 297

به تعبیر مرحوم محقق عراقی با این که ایشان اصطلاحات خاصی دارند ولی این اصطلاحشان اینجا خیلی جالب است، می فرماید: نذر به تحیث«صلاه»، به حیثیت وقوعش در حمام متعلق شده، به نماز کاری ندارد، نذر ارتباط به نماز ندارد، به یک وصف«صلاه» متعلق شده، به یک حالت«صلاه» متعلق شده، منتها نماز خصوصیت های متعدد دارد، خصوصیت زمانی و مکانی دارد و خصوصیت های دیگر، این در رابطۀ با یکی از خصوصیت های مکانی نماز است و او متحیّث بودن و به تعبیر من، متصف بودن به این که از نظر مکان در حمام واقع نشود. و باز به تعبیر ایشان تعیین پیدا کند نماز به عینیت وقوعش در حمام و به اتصاف وقوعش در حمام، نهی به این عنوان متعلق است. وقتی که نهی به این عنوان متعلق شد دیگر پایۀ همۀ آن حرفها کنار می رود که نهی به عبادت متعلق است، پای عبادت مطرح نیست، نهی به حیثیت و وصف و خصوصیت متعلق است و همان طور که در جای خودش توضیح داده شده، امر و نهی این خصوصیت را دارند که اگر به یک عنوانی متعلق بشوند، به یک مفهومی متعلق بشوند، امکان ندارد که سر سوزنی از دایرۀ آن مفهوم و متعلق تجاوز و تعدی به غیر کند، ولو این که آن غیر با او در خارج اتحاد داشته باشد و ملازم به تمام معنا باشند.

این مقدار به اضافۀ آن حرف دوم ایشان نیاز به توضیح دارد. ان شاء الله توضیحش را فردا عرض می کنیم.

پرسش:

1 - چگونه انعقاد نذر در عبادات مکروه صحت پیدا می کند؟

2 - اشکالات بر استدلال اخیر اعمی را ذکر نمائید.

3 - حکم مخالفت نذر در عبادت فاسد چیست؟

4 - حل مسألۀ نذر در عبادت مکروه به چه صورت است؟

5 - راه حل مرحوم محقق حائری(ره) و محقق عراقی(ره) را توضیح دهید.