سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 2 صفحه 492

زوجۀ دوم هم به اندازه رضاع محرم این بچه را شیر داد. اینجا فخر المحققین می فرماید که بلا اشکال زوجۀ کبیرۀ اولی و زوجۀ صغیره به همان رضاع کبیرۀ اولی هردو بر این شوهر حرام می شوند و اما حرمت زوجۀ کبیرۀ دوم مبتنی بر نزاع در باب مشتق است. اگر مشتق را حقیقت در«ما انقضی» هم بدانیم، آن زوجۀ کبیرۀ دوم هم حرام می شود، اما اگر مشتق را در خصوص«المتلبس بالمبدأ فی الحال» حقیقت بدانیم، دیگر وجهی برای حرمت زوجۀ کبیرۀ دوم باقی نمی ماند. حالا مسأله ای به این صورت است، ما هردو فرضش را باید دقت کنیم. اولا که حرمت کبیرۀ دوم چرا ابتناء بر بحث مشتق دارد و ثانیا این اوّلی باعث حرمت هردو می شود، دلیل بر حرمت هردو به واسطۀ رضاع اول چیست؟ این را هم ان شاء الله فردا بحث می کنیم.

پرسش:

1 - مبدأ مشتقات ادبی چیست؟

2 - چرا افعال و مصادر از بحث مشتق خارجند؟

3 - چرا صاحب فصول غیر از اسم فاعل و صفت مشبهه را از محل نزاع بحث مشتق خارج می داند؟

4 - چگونگی انقضاء ذات از مبدأ را در مقتول و مضروب و نقاش بیان کنید؟

5 - چگونه نسبت و مواردی که مانند آن ملاک مشتق در آنهاست داخل در بحث مشتق است؟