سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 3 صفحه 456

دارد. این سنخ قیود مانعی ندارد که در مقام تعلق امر مطرح شوند، مولا بگوید: «صلّ مع الرکوع، صلّ مع الطهاره، صلّ بعد دخول الوقت»، صلّ با وجود فلان جزء، صلّ با وجود چنین شرط. در مقام تعلق امر تقیید مأمور به قیودی که مأمور به ذاتا در رابطه با آن قیود با قطع نظر از امر، دو حالت می تواند داشته باشد، حالت اتصاف و حالت عدم اتصاف، تقیید مأمور به این قیود هیچ مانعی ندارد، هیچ اشکالی ندارد که اینها داخل در مأمور به باشند، در مقام تعلق امر به عنوان جزئیت و یا تقیّد و شرطیت مدخلیت در مأمور به داشته باشند.

نام گذاری بعد از آمدن امر از طرف مولی

اما قسم دوم از قیود، آنها هستند که با قطع نظر از تعلق امر این طور نیست که مأمور به در رابطۀ با آنها دو حالت داشته باشد، بتواند اتصاف به او پیدا کند، بتواند اتصاف به او پیدا نکند، در مقام تشبیه، فرض کنید عنوان خود مأمور به بودن، آیا شما این مرکبی را که به نام صلاه تشکیل می دهید و ترتیب می دهید، هنوز امر به این مرکب تعلق نگرفته می توانید مارک مأمور به را به این بچسبانید؟ می توانید عنوان واجب را بر این تطبیق کنید؟ و حتی در مستحبات قبل از آن که امر استحبابی تعلق بگیرد شما می توانید بر این مرکبی که بعدا می خواهد امر مستحب به او تعلق بگیرد عنوان مستحب به او بدهید؟ نه، این مثل مسأله رکوع و سجود و وقت و طهارت و امثال ذلک نیست، اینها یک عناوینی است که باید منتظر بنشینیم، امر از قبل مولا بیاید، بعد از آن که امر آمد بگوییم: «بحمد الله»، این مرکب مأمور به شد، «بحمد الله» این مرکب واجب یا مستحب شد، این عناوین«قبل تعلق الامر و توجه التکلیف» امکان ندارد که تطبیق بر ذات مأمور به بکند. مرحوم شیخ می فرمایند: قصد قربت هم همین طور است. البته حالا ما«ان شاء الله» فردا احتمالاتی را در باب قصد قربت مطرح می کنیم، لکن آن قصد قربتی که هم در کلام شیخ و هم در کلام شاگردان مرحوم شیخ روی آن بحث شده و گفته اند:

نمی شود که داخل در دایره مأمور به باشد، قصد قربت به معنای قصد الامر است، یعنی انسان نماز را به داعی اینکه امر به او تعلق گرفته انجام بدهد«الاتیان بداعی الامر»، یا به اصطلاح دیگر اصولی «قصد الامتثال»، قصد می کند که چون امر کرده است، امر باید موافقت شود، من به خاطر موافقت امر مولا و برای خاطر محرکیت امر مولا و داعویت امر مولا این مأمور به را انجام می دهم، این یک معنای قصد قربت است که معنای شایعش هم همین است. در کلام مرحوم شیخ هم وقتی که کلمه قصد قربت مطرح می شود، همین معنا مطرح است. وقتی که این معنا مطرح است. وقتی که این معنا مطرح شد، شیخ می فرماید: ما چطور می توانیم هنوز امری نیامده، هنوز تکلیفی به این صلاه متعلق نشده است، بگوییم: «صلاه مقید بداعی الامر» کدام امر؟ امری نیست که صلاه مقید بداعی الامر شما درست کنید. اگر بخواهید صلاه