سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 3 صفحه 542

درس دویست و پنجاه و یکم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدین.

جواب محاضرات از مرحوم آخوند(ره) در واجبات تعبدیه:

قصد قربت در اقسام مختلف واجبات تعبدیه

آخرین جوابی که از مرحوم آخوند(قدس سره) مورد تعرض واقع می شود، جوابی است که صاحب محاضرات ذکر کرده اند، این جواب مبتنی بر دو مقدمه است: مقدمۀ اول: واجبات عبادیه را که در آنها قصد قربت معتبر است، ما سه جور می توانیم تصوّر بکنیم. این تقسیم فقط در رابطه با مقام تصوّر است. بعد ببینیم آیا همۀ این صور وقوع دارد یا بعض آنها وقوع دارد دون بعضی؟ اما در این مرحله می فرمایند: سه جور واجب تعبّدی تصور می شود: یکی آن واجب تعبّدی که تمام جهات و خصوصیاتی که در این واجب دخالت دارد، تمام اجزاء و شرائط و تقیّد این واجب به شرائط، عبادت باشد و در آن قصد قربت و به تعبیر مرحوم آخوند داعویت امر لازم باشد. پس قسم اول به حسب مقام تصوّر آن است که آنچه به واجب ارتباط دارد«من الشرط و الجزء و القید و التقیّد»، عنوان عبادیت در آنها اخذ شده باشد و اگر به غیر این صورت واقع بشود آن واجب تحقق پیدا نمی کند.

قسم دوم آن واجبی است که عبادیتش تنها در رابطه با اجزائش باشد، خصوصیت عبادیت در اجزاء