سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 4 صفحه 210

درس دویست و نود و سوم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

عدم ارتباط مسألۀ اجزاء به مسألۀ مره و تکرار

دو شبهه و دو سؤال اینجا وجود دارد؛ یکی این که مسألۀ اجزاء یا همان مسألۀ مرّه و تکرار است و یا متفرع بر آن مسأله است و یک حالت استقلالی بین المسألتین وجود ندارد. در حالی که ظاهر اصولیین از این که اینها را دو مسأله طرح کردند و در هیچ کدامیک از این دو اشاره ای به دیگری نشده، معلوم می شود که آنها را دو مسألۀ مستقل قرار داده اند، نحوه استقلال این دو به چه کیفیت است؟ در جواب از این اولا می گوییم: یک دلیل بر اختلاف مسألتین این است که در مسألۀ مرّه و تکرار، سه قول وجود داشت: یکی قول به مرّه و یکی قول به تکرار و یکی هم لا مرّه و لا تکرار. آنچه را که محققین مخصوصا در آن مسأله اختیار کردند، نفی کلا القولین بود، یعنی نه مرّه و نه تکرار در کار است، بلکه مقتضای امر همان بعث و تحریک الی نفس الماهیه است.

در آنجا سه قول وجود داشت و قول سوم هم مطابق با تحقیق و نظر محققین بود. اگر مسألۀ اجزاء همان مسألۀ مرّه و تکرار باشد، یا متفرع بر مسألۀ مرّه و تکرار باشد، پس لامحاله اینجا هم باید