سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 4 صفحه 243

درس دویست و نود و هشتم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

اهتمام به درس

من قبلا یک جمله ای را عرض کنم و آن جمله این است که، این آمدن و نیامدن من به درس، اینها همه مربوط به احساس مسئولیتی است که در این رابطه دارم، من گاهی حالم هیچ مساعد نیست ولی در عین حال فکر می کنم که با تعطیل یک جلسه، پانصد ساعت یا کمتر یا بیشتر وقت از بین می رود، چون مجموع را باید حساب کرد.

تا ضرورت خیلی مهمی در کار نباشد، من حاضر برای تعطیل نیستم و آمدنم هم دلیل بر خوبی حالم نیست، دلیل بر این است که به آن حد از ضرورت نرسیده که بتوانم پانصد ساعت وقت را در مقابل آن از دست دهم. شرکت برادران ولو این که تا این درجه نیست، ولی اساسا مسألۀ درس، یک مسألۀ بسیار مهمی است. یک وقت این مطلب را شاید هم مکرر گفته باشم. در حالات مرحوم محقق کمپانی(ره) صاحب حاشیۀ بر کفایه و مکاسب که جدا محقق کم نظیر، بلکه بی نظیری بوده، گاهی که انسان به این شخصیتها برخورد می کند، خیال می کند که تمام علّت رشد و ترقی اینها مثلا