سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 4 صفحه 291

درس سیصد و پنجم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

حکم صلاه تیممی واجد ماء بعد از وقت

بحث ما در جریان اصل عملی بود، در مورد امر اضطراری در رابطۀ با اعاده، مقتضای اصل عملی را بیان کردیم، که بنابر قول به وحدت امر، اصل عملی اقتضا می کند عدم اجزاء را و بنابر قول به تعدد امر، اصل عملی اقتضای برائت و اجزاء را دارد. اما در رابطۀ با قضاء که قبلا هم گفتیم، وقتی مسألۀ قضاء مطرح می شود، نوعا آنجایی محل بحث است که عذر مستوعب جمیع وقت است، یعنی در تمام وقت«فاقد الماء» بود و نماز«مع التیمم» را خواند و«خرج الوقت ثم صار بعد الوقت واجدا للماء». و الاّ اگر در وقت«واجد الماء» شده باشد، بحث قضاء مطرح نیست، بحث اعاده مطرح است.

پس بحث قضاء نوعا در چنین جایی مطرح است.

البته بعضی از فروض دیگر هم دارد، آنجا هم بیان کردیم مثل این که در اول وقت«واجد الماء» بود، لکن به لحاظ این که واجب، واجب موسع بود، در اول وقت نماز را نخواند، تأخیر انداخته«الی وسط الوقت او آخر الوقت» تصادفا در وسط و آخر وقت«فاقد الماء» شد و نتیجتا نمازش را«مع