سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 4 صفحه 352

به نظر می رسد اشکالات این مرد بزرگ با این که اشکالات دقیقی بود و ثمرات علمی خوبی برای ما داشت، مع ذلک از نظر علمی این اشکالات غیر وارد بود و بالنتیجه قاعدۀ طهارت بر دلیلی مثل«صلّ مع الطهاره» حکومت دارد و معنای حکومت آن، این است که اگر صلاه در ثوب با جریان قاعدۀ طهارت در ثوب واقع شود، یا در لباس، یا در بدن با جریان قاعدۀ طهارت در بدن واقع شود و بعد از مدتها معلوم شود که در حال نماز«کان الثوب نجسا، کان البدن نجسا»، علم بعدی به نجاست، هیچ ضربه ای به صحت نماز و عدم وجوب اعاده و عدم وجوب قضا نمی زند، بلکه نماز به لحاظ این که هیچ گونه کمبودی در آن وجود نداشته است، این نماز صحیح است و«لا تلزم الاعاده و لا القضاء».

بحث ما در بین اصول عملیه تنها در باب قاعدۀ طهارت تمام شد، که نتیجه این شد که قاعدۀ طهارت اقتضای اجزاء و عدم وجوب اعاده و قضا می کند، تا بقیۀ اصول عملیه که هرکدام مستقلا نیاز به بحث دارد.

پرسش:

1 - چرا استدلال مرحوم نائینی(ره) بر عدم توسعه در مفاد قاعدۀ طهارت ناتمام است؟

2 - استدلال استاد در تعمیم شرطیت طهارت به طهارت ظاهری را بیان کنید.

3 - دلیل حکومت قاعدۀ طهارت بر ادله ای که طهارت را در مأکول و مشروب شرط می داند چیست؟

4 - فرق دلیل«صلّ مع الطهاره» با قاعدۀ طهارت را بیان کنید.