سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 4 صفحه 373

درس سیصد و هفدهم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

رابطۀ دلیل استصحاب با ادلۀ شرائط

دلیل استصحاب که«لا تنقض الیقین بالشک» است وقتی که با سایر ادله مقایسه می شود مثلا با دلیل«صل مع طهاره الثوب و البدن» مقایسه می شود، وقتی که با دلیل«لا صلاه الاّ بطهور» که مقصود همان طهارت از حدث است، مقایسه می شود؛ چه مفادی دارد؟ و چه رابطه ای با آن ادله دارد؟ ایشان گفته اند: ظاهر آن ادله فی نفسه، این است که طهارت واقعیه، شرطیت دارد، چه در رابطۀ با حدث و چه در رابطۀ با خبث. ظاهر آن ادله اعتبار طهارت واقعیه در نماز است. بطوری که اگر معلوم شد که نماز فاقد طهارت واقعیه بوده، در حقیقت فاقد شرط بوده و فاقد شرط«لا یکون مأمورابه، لا یکون صحیحا مجزیا». امّا وقتی که ما«لا تنقض الیقین بالشک» را ملاحظه کنیم، به هر یک از دو معنایی که آن روز اشاره شد که یک معنا این است که می خواهد«لا تنقض» حکم کند به این که اگر شک مسبوق به حالت سابقه باشد و دارای حالت سابقۀ متیقّنه باشد، ظاهرا کانّه یقین، یعنی در حقیقت این طور بگوید«اذا شککت فی الوضوء و کنت علی یقین من وضوئک السابق» در حقیقت«فأنت علی