سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 4 صفحه 439

درس سیصد و بیست و ششم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

ارتباط طرفین ملازمه با مقدمۀ واجب

آن چه را که سیدنا الاستاذ الاعظم الامام(قدس سره الشریف) در رابطۀ با تعیین محل نزاع در بحث مقدمۀ واجب مطرح فرمودند، ضمن این که بعضی از خصوصیات که ایشان اضافه فرمودند کاملا صحیح به نظر می رسد؛ اما اصل مطلب - که ما طرفین ملازمه را دو ارادۀ فعلیه متعلقۀ به بعث قرار دهیم؛ منتها یکی بعث الی ذی المقدمه و یکی هم بعث الی المقدمه، - به نظر قاصر ما خیلی روشن نیست. چرا طرفین ملازمه را عبارت از ارادۀ فعلیه بدانیم؟ اگر ارادۀ فعلیه در کار است و متعلق به بعث شده است«الی ما یراه المولا مقدمه و یکون فی نظره مقدمه» مراد به این اراده، آیا تحقق دارد یا ندارد؟ اگر مراد به این اراده تحقق دارد، پس ما ملازمه را بین البعثین قرار می دهیم و بین الوجوبین قرار می دهیم. منتها مرحوم آخوند در ناحیۀ مقدمه، متعلق وجوب را مقدمۀ واقعیه قرار داد، اعم از آن چه را که به نظر مولا مقدمیت دارد و آنچه را که مقدمیت ندارد و اعم از آن مقدمه ای که مورد التفات مولا واقع شده و مقدمه ای که مورد التفات واقع نشده است. اما شما در حقیقت اصلاحیه ای