سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 4 صفحه 489

است، این عملی است که در رابطۀ با آتش مطرح است. خداوند این خصوصیت را به آتش عنایت کرده است، که«النار توجب و تأثر فی الاحراق و تحرق ما یقع فیها». گاهی هم خدا به او دستور می دهد که در این مورد حق نداری تأثیر در احراق کنی، مثل همان برنامۀ حضرت ابراهیم، (علی نبینا و آله و علیه السلام) که خداوند به او دستور داد که«بَرْداً وَ سَلاماً» اینجا دیگر جای احراق نیست، اینجا دیگر جای سوزاندن نیست. پس معلوم می شود که احراق اصلا فعل انسان نیست، احراق فعل نار است و چیزی که فعل نار شد نمی شود متعلق اراده واقع شود. کلامش ناتمام است، فعلا در ارادۀ فاعلی آن مطلب به این صورت است، تا در ارادۀ آمر نتیجه بگیریم و ببینیم که این حرف درست است یا نه؟

پرسش:

1 - جواب حلّی به مرحوم عراقی(ره) را در متعلق وجوب غیری بیان کنید.

2 - تفصیل امام«ره» در مرکبات حقیقیه و غیرحقیقیه را بیان کنید.

3 - قول به تفصیل در مقدمات خارجیه را بیان کنید.

4 - جانشینی ارادۀ آمر بجای ارادۀ فاعلی را توضیح دهید.