سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 4 صفحه 75

درس دویست و هفتاد و دوم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و اله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

لحاظ آلی و استقلالی در معنای حرفی و اشکال امام(ره) بر آن

امام بزرگوار(قدس سره) در دنبال کلام«ان قلت» دیگری را ایراد می کنند که می گوید: ما می پذیریم که تقیید معنای حرفی در اینجا با سایر موارد فرق می کند. در«ضربت زیدا یوم الجمعه» که این یوم الجمعه قید برای معنای حرفی است، صحیح است برای اینکه دو لحاظ به معنای حرفی در دو موقعیت متعلّق شده، یکی قبل از تقیید لحاظ آلی به آن متعلّق است و یکی در حال تقیید لحاظ استقلالی به آن تعلّق گرفته است، اما در ما نحن فیه یک چیز بیشتر نیست و آن نفس هیئت است. اگر بخواهد تقییدی در کار باشد، معنایش این است که در آن واحد، لحاظ استقلالی و لحاظ تبعی و آلی به آن متعلّق شده باشد و این ممکن نیست. لکن از طریق دیگر، مسأله را مطرح می کنیم. می گوییم:

معنای تکرار، عبارت از تقیید نیست؛ اگر تکرار عباره اخری از تقیید باشد، این اشکال شما وارد است. اما ما تکرار را اینطور معنا نمی کنیم، بگوییم: «البعث الی ایجاد الطبیعه مکرّرا» که تکرار به عنوان قید مطرح باشد بلکه ما تکرار را به این صورت معنا می کنیم: «البعث الی ایجادات الطبیعه» به