انوار الشهاده فی مصائب عتره الطاهره صفحه 175

زیارت کن آن حضرت را در حالتی که محزون و غمناک و گردآلوده و برآشفته و گرسنه و تشنه باشی. «فَاِنَّ الْحُسَْینَ قُتِلَ حَزینا مَکْرُوبا اَشْعَثا اَغْبَرا جائِعا عَطْشانا». چرا که حسین را کشتند در حالتی که آن حضرت محزون و غمناک و پراکنده حال بود با صورت گردآلود در حالت گرسنگی و تشنگی. مؤلف گوید: بلی چنین بود بلکه از این عظیم تر، پس از بابت تأسی چنانچه ظاهر این حدیث است هر کسی در وقتی که میخواهد زیارت آن حضرت بکند چه در روضه و چه در صحرا صورت خود را بر خاک بگذارد و متذکر شود آن وقتی را که صورت منیر آن حضرت، بر روی خاک گذاشته بود و به خاک و خون آغشته شده بود. بسیار بجا خواهد بود خصوصا در روز عاشورا و خصوصا در صحرای کربلا و اگر سر خود را نیز در این حال برهنه نماید بهتر خواهد بود و در کتاب مجالس و تفسیر عیاشی از رسول خدا صلی الله علیه و آله روایت نموده اند که آن حضرت فرمود:(1)

«قَدِ اشْتَدَّ غَضَبُ اللّهِ عَلَی الْیَهُودِ حینَ قالُوا: عُزَیْرُ ابُنُ اللّهِ وَ اشْتَدَّ غَضَبُ اللّهِ عَلَی النَّصاری حینَ قالُوا: اَلْمَسیحُ ابْنُ اللّهِ». یعنی به تحقیق که شدید شد غضب خدا بر یهود وقتی که گفتند: عزیر، پسر خداست و شدید شد غضب خدا بر نصاری وقتی که گفتند: مسیح پسر خداست.

«وَاشْتَدَّ غَضَبُ اللّهِ عَلی مَنْ اَراقَ دَمی وَ اذانی فی عِتْرَتی».(2) و شدید شد غضب خدا بر جماعتی که میریزند خون مرا و اذیت می کنند مرا در حق عترت من. و شکی نیست که ریختن خون حسین، ریختن خون پیغمبر است و اذیت به حسین، اذیت بر پیغمبر صلی الله علیه و آله است چرا که در حدیث است: مجلس سیزدهم / ملائکه حرم امام حسین علیه السلام