سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 6 صفحه 610

عباره عن الغصب»، پس غصب هم مأموربه است؟ می گوییم: کجای ادلّه آمده که غصب را داخل در دائرۀ امر بکند؟ چرا مولا کأنّ - خدای نکرده - ما را اغفال کرده، همه جا گفته: «اقم الصلاه، اقیموا الصلاه» یعنی عنوانی به دائرۀ مأموربه داده که ظاهرش این است که این مأموربه است لیس الاّ. اگر آن متحدات وجودیه هم روی عامل سرایت، داخل در متعلق امر باشند، شما دیگر حق ندارید در بیان مأموربه و حدود مأموربه بگویید: صلاه مأمور به چون صلاه، مأمور به نیست بلکه صلاه به انضمام آن قیود و عوارضی که در خارج با صلاه اتحاد پیدا می کند که از جملۀ آن عوارض، در مورد ما نحن فیه، مسألۀ غصب است باید بگویید: این مجموعه، مأموربه است یا به صورت ترکیب یا بصورت تقیید. باید پای آن عوارض را در دائرۀ مأموربه بیاورید و حیث اینکه این معنا بدیهی البطلان است، لذا باید آن شقّ اول را اختیار بکنید که دائرۀ مأموربه همانی است که آثار بر آن بار است، همانی است که ملاک به آن تقوّم دارد و ملاک تقوّم به نفس عنوان دارد و عوارض خارجیّه هیچ گونه مدخلیّتی در تحقق این ملاک ندارند. این تقریبا یک مقدمه برای این بحث بود.

پرسش:

1 - مقتضای تحقیق در باب اجتماع امر و نهی چیست؟

2 - نقش مقدمات اراده در باب اراده تکوینی را بیان کنید.

3 - اقتضای مشابهت مبادی اراده تشریعی و تکوینی چیست؟

4 - آیا ملاک بواسطه اتحاد وجودی سرایت می کند؟