سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 7 صفحه 264

درس پانصد و شصت و چهارم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و اله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

بیان مرحوم آخوند ره در تعلّق نهی بر عبادت

آخرین مقدمه ای را که آخوند ره در رابطۀ با بحث مطرح فرمودند، مقدمه ای است که ایشان به طور تفصیل شاید بیش از یک ورق دربارۀ آن صحبت فرمودند، لکن این مقدّمه هیچ گونه ارتباطی به آن جهتی که ما روی آن بحث می کنیم که مربوط به مسألۀ اصولیّه است و مربوط به دلالت و عدم دلالت نهی بر فساد است، هیچگونه ارتباطی ندارد، هرکدامش یک بحثی است مربوط به جای خودش و غیر از بحث ما. اجمالا اشاره ای به فرمایش ایشان و اشاره ای به عدم ارتباط این بیانات به ما نحن فیه می کنم.

ایشان می فرمایند: متعلق نهی گاهی ذات عبادت و مجموعۀ یک عبادتی است، مثل«دعی الصلاه ایام أقرائک» که مجموعۀ صلاه در ایام قرء و در ایام حیض برای زن حائض منهی عنهاست و گاهی می فرمایند: جزء عبادت«منهی عنه» واقع می شود، نه به جزء متعلق می شود، فرض کنید مثل تعلق نهی به قرائت سورۀ سجده در نماز که اینجا«منهی عنه» عبارت است از قرائت«سوره السجده فی