سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 7 صفحه 35

درس پانصد و سی ام

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و اله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

نتیجۀ مقدمات ثلاثه: جواز اجتماع امر و نهی

از این مقدمات ثلاثه ای که در اصل بحث ذکر شد، به طور وضوح نتیجه گیری می شود که مسألۀ اجتماع امر و نهی که تعبیر به اجتماع هم نباید کرد؛ بلکه همانطوری که در عنوان محل نزاع عرض کردیم: باید از محل نزاع اینطور تعبیر کرد که آیا جایز است تعلّق امر و نهی به دو عنوانی که این دو عنوان تصادق دارند در یک مورد؟ با توجه به این تعبیر باید بگوییم که نتیجۀ مقدمات ما، این است که جایز است و هیچ مانعی تصور نمی شود، برای اینکه در مقدمۀ اولی، ثابت کردیم که در عالم تعلّق حکم و در رابطۀ با توجه حکم، سرایت و تسری حکم از متعلّق به یک چیزی که خارج از دائرۀ متعلّق است، یک امر ممتنعی است برای اینکه همانطوری که خود حکم باید دارای ملاک باشد، وجوب صلاه فرضا برای حیث نهی از فحشا و منکر و اوصاف دیگری است که در نماز وجود دارد و پیداست که این اوصاف از محدودۀ صلاه بیرون نیست و معنی ندارد که یک چیزی از دائره و محدودۀ صلاه بیرون باشد؛ مع ذلک حکمی که روی عنوان صلاه به علت نهی از فحشاء و منکر و