درس پانصد و سی و نهم
اشاره
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و اله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.
عدم اشکال در قسم دوم از عبادات مکروهه
در قسم دوم مانند صلاه در حمام که خصوصیت آن این بود که نهی تنزیهی به عنوان عبادت متعلق است و متعلق نهی، واقعا خود عبادت است لکن مندوحه وجود دارد و می تواند عبادت را با غیر این خصوصیتی که در متعلق نهی اخذ شده است انجام دهد، مانند صلاه در حمام، روی مبنایی که ما عرض کردیم که گفتیم: در مسألۀ اجتماع امر و نهی، عنوان مسأله را اینطور باید عنوان کرد که «هل یجوز تعلق الامر و النهی بالعنوانین المتصادقین فی واحد؟» گفتیم: لازم نیست که نسبت بین این عنوانین، عموم و خصوص من وجه باشد، بلکه اگر عموم و خصوص مطلق هم شد، داخل در محل نزاع است فقط باید دو عنوان باشد با هر نسبتی، البته مسألۀ تباین خارج است، برای اینکه در آنجا تصادق مطرح نیست. مسألۀ تساوی هم فعلا به ما ارتباطی ندارد، آنچه فعلا به ما مربوط است، مسألۀ عموم و خصوص مطلق است که صاحب فصول آن را از محل نزاع خارج می دانست؛ یعنی امتناع در آن را، تقریبا مسلّم قرار داده بود. اما جماعتی دیگر از محققین که ما هم همین نظر را اختیار