سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 9 صفحه 246

درس سیزدهم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

صدق تجری در باب امارات بنا بر طریقیت

نکته دومی که دیروز عرض کردیم، یک مقداری نیاز به توضیح دارد. در آنجایی که قطع انسان، مخالف با واقع باشد و در عین حال با قطع خودش مخالفت بکند، - چون قاطع نمی داند که قطعش مخالف با واقع است و احتمال آن را هم نمی دهد - مثل اینکه قاطع باشد به وجوب نماز جمعه و مع ذلک نماز جمعه را ترک بکند و بحسب واقع هم نماز جمعه واجب نباشد، این بلااشکال مصداق روشن تجرّی است. اما در موارد امارات و اصول، اگر یک خبر واحد عادلی قائم شد بر وجوب نماز جمعه و ما هم قائل به حجّیّت خبر شدیم و در عین حال، این مقلّد یا مجتهد، مخالفت کرد و نماز جمعه ای که خبر صحیح بر وجوبش قائم شده است را ترک کرد، اینجا آیا تجرّی صدق می کند یا نه؟

ما گفتیم: اینجا هم تجری صدق می کند لکن این تجرّی روی مبنای مشهور است - که حق هم همان مبنا است - که حجّیّت امارات چه حجّیّت تأسیسیه باشد و چه حجّیّت امضائیه