سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 9 صفحه 337

طلب و اراده

درس بیست و ششم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

طلب و اراده

استدلال مرحوم آخوند در موجب استحقاق عقوبت و حرمت فعل متجرّی به

عرض کردیم که یک نوع استدلالی از مرحوم آخوند(قدس سره) در کفایه در رابطۀ با اینکه فعل متجرّی به موجب استحقاق عقوبت و یا حرمت نیست، وجود دارد. ایشان در اول به یک نحوی این بیان را القاء می کنند و در آخر کلامشان ترقی می کنند و خیلی مسأله را به یک صورت عجیبی عنوان می کنند! در اول می فرمایند که این فعل متجرّی به - که در بحث انقیاد هم همین مباحث تجرّی به عینه جریان دارد، منتهی تجرّی را از باب مثال ما عرض می کنیم - وقتی که مکلّف انجام آنرا اراده می کند و ایجاد آنرا اراده می کند، بما هو مقطوع الحرمه قصد به او تعلق نمی گیرد. وقتی که یک مایعی را«یقطع بکونه خمرا» حالا که اراده می کند شرب این ماء را، این طور نیست که اگر ما قصد و مقصود او را تحلیل بکنیم مثل