سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 9 صفحه 59

درس هفتصد و بیست و چهارم 1373/2/20

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

نظر مرحوم آخوند ره درباره بعضی از مطلقات

بعد از آنکه مرحوم آخوند تعریفی برای مطلق ذکر می کنند، یک عناوینی را مطرح می کنند و در رابطۀ با موضوع له آنها بحث می کنند مثل همین اسم جنس و علم جنس و معرّف به لام و نکره و امثال اینها. حالا مرحوم آخوند(ره) بعد از آنکه از این بحث فارغ شدند، در رابطۀ با اینکه به کدام یک از این عناوین می توانیم عنوان مطلق بدهیم، بحث می کنند. می فرمایند:

تردیدی نیست در اینکه عنوان مطلق بر اسم جنس که مفادش همان طبیعت و ماهیت است، اطلاق می شود. انسان و حیوان و رجل و مرئه و امثال ذلک، به عنوان اسم جنسی«یطلق علیه عنوان المطلق.»

در باب نکره، روی همان معنای خودشان که برای نکره، دو وضع قائل هستند: یکی در مقام اخبار و دیگری در مقام انشا، فرمودند: موضوع له، نکرۀ در مقام اخبار، آن فرد معیّن واقعی است که عند المخاطب، مجهول باشد مثل«جائنی رجل». اما در نکره ای که در مقام