سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 11 صفحه 458

روی این تفسیر، ای غیر المزکی. پس موضوع دلیل شرعی، غیر المزکی است، و مجرای استصحاب شما عدم قابلیت تزکیه است. شما فقط باید برای چسباندن این دو مطلب به هم، پای عقل را در بین بیاورید، و بگویید: اگر یک حیوانی قابلیت تزکیه نداشته باشد، به لحاظ اینکه قابلیت تزکیه در تزکیه دخالت دارد ولو به هر صورت، (یا جزئیت یا امثال ذلک از احتمالاتی که بحث کردیم) پس آن حیوان، غیر مزکی است. می گوئیم: این را از کجا می آورید؟ می گویید: عقل می گوید که شارع گفته که فرضا تزکیه، مرکب از این شش چیز است، «ان انتفی الجزء انتفی الکل» ولی این دیگر به شارع مربوط نیست، هذا حکم عقلی.

شما با استصحاب عدم قابلیت، انتفاء جزء را ثابت می کنید، اما به دنبال این انتفاء جزء، انتفاء کل تحقق دارد، «هذه مسأله عقلیه» و در باب استصحاب نمی شود دست به دامن مسائل عقلیه و نتایج و انتاجات عقلیه زد. باید استصحاب مثل یک تیری که مستقیما به هدف اصابت می کند، روی نفس همان موضوع شرعی نفیا یا اثباتا جریان پیدا کند و در ما نحن فیه مجرای استصحاب با موضوع دلیل شرعی، دوتا است. استصحاب شما فرضا روی عدم قابلیت جریان پیدا می کند، اما موضوع حکم شما، عدم قابلیت نیست، موضوع حکم شما غیر المزکی است که اگر قابلیت هم داشته باشد، لکن فری اوداج اربعه نشده باشد، باز حرام است، اگر فری اوداج شده باشد، و بسم الله گفته نشده باشد، باز هم حرام است. موضوع واحد، عنوان غیر المزکی است، و فرض این است که شما فعلا در این بحث نمی خواهید روی عنوان غیر مزکی استصحابی داشته باشید. مجرای استصحاب شما عدم القابلیه است و با استصحاب عدم القابلیه، عنوان غیر مزکی ثابت نمی شود مگر بر رأی آنهائی که اصل مثبت را حجت می دانند و در بحث استصحاب، همۀ محققین مثل شیخ انصاری، مرحوم محقق خراسانی و دیگران، قائل به حجیت اصول مثبته نیستند.

پس جواب کوتاه از مرحوم محقق حائری این شد که اگر استصحاب هم جاری شود، این استصحاب بی فایده است و چون استصحاب، بی فایده است، اصاله الحلیه به قوت خودش باقی است، اصاله الطهاره هم بعد از ذبح هذا الحیوان به قوت خودش باقی است و